آندره ژید

آندره ژید

پل گیوم آندره ژید، زاده ی ۱۸۶۹ و درگذشته ی ۱۹۵۱، نویسنده ی فرانسوی و برنده ی جایزه ی ادبی نوبل در سال ۱۹۴۷ بود.پدرش استاد حقوق و مادرش دختر یکی از بورژواهای ثروتمند نرماندی بود. ژید در خانواده ای پایبند به سنت های مذهب پروتستان پرورش یافت و سال های نوجوانی و جوانی او، تحت تأثیر این موضوع قرار گرفت. در کودکی، به سبب بیماری نتوانست به طور منظم به تحصیل در مدرسه ادامه دهد. اما از آنجا که در خانواده ای علاقه مند به علم و فرهنگ می زیست، توانست این کمبود را به خوبی کنترل کند و در خانه به تحصیل ادامه دهد. پس از مرگ پدر در سال ۱۸۸۰، سرپرستی او به مادر دقیق و سختگیرش واگذار شد که با توجه و دلسوزی بیش از اندازه، پسر را به ستوه آورده بود. در این سال ها، ژید در محیطی زنانه می زیست. در پانزده سالگی، با عشقی بی آلایش و عرفانی، به دخترخاله اش، مادلن روندو دل بست. این دلبستگی در سال ۱۸۹۵ به ازدواج انجامید و به رغم تمایلات جنسی ژید، آن دو تا سال ۱۹۳۸ (سال مرگ مادلن)، سعادتمندانه در کنار یکدیگر زیستند.ژید فعالیت ادبی خود را در بیست و دو سالگی (۱۸۹۱) آغاز کرد. از آنجا که به یاری بخت، از رفاه مالی برخوردار بود و نیازی به کار کردن نداشت، توانست با فراغ بال به نوشتن بپردازد و از پشتیبانی معنوی نویسندگان و شاعرانی چون پی یر لوییس، پل والری، و استفان مالارمه بهره مند شود.ژید در ۲۴ سالگی در حالی که به شدت بیمار بود و می پنداشت که زندگی اش با خطری جدی روبه روست، به تونس رفت. اما دو سال بعد، هنگامی که از آفریقای شمالی به فرانسه بازگشت، تغییری ژرف در او پدید آمده بود و جدا از بهبود کامل، از بسیاری از قید و بندهای جسمی و روحی رهایی یافته بود. از این پس، دست به نوشتن آثاری زد که از تجربیاتی سرچشمه می گرفت گه از او «موجودی تازه» ساخته بودند.تا زمان مرگش، بحث و جدل های فراوانی پیرامون شخصیت و نفوذ او در جریان بود و «سیل انتقاد» از چپ و راست، کمونیست ها و کاتولیک ها، تا آخرین لحظات او را دنبال می کرد.
جایزه نوبل ادبیات
برنده جایزه نوبل ادبیات در سال 1947

:: به دلیل آثار جامع و با اهمیتش از نظر هنری، که در آن ها، مشکلات و شرایط انسان ها با عشقی بی محابا نسبت به حقیقت و بینش های روانشناسانه ی دقیق به نمایش درآمده است. ::

کتاب های آندره ژید

داستایفسکی


محاکمه


چهار اثر برگزیده


آهنگ عشق


بازگشت از شوروی


رذل


سکه سازان


سرشت زنان


در تنگ


سرداب های واتیکان


ایزابل


بیشتر بخوانید

چرا رمان های عاشقانه‌ی کلاسیک می خوانیم

همه ی ما شنیده ایم که "کتاب ها ما را به دنیای خود می برند." حالا این را هم اضافه کنیم که تجربه نشان داده کتاب ها گاهی ممکن است باعث شوند عاشق شویم

آینه ی تمام نمای زندگی بشر در ادبیات تاریخی

می توان گفت که هدف اصلی این ژانر، «زندگی بخشیدن به تاریخ» از طریق ساختن داستان هایی درباره ی گذشته یا یک دوره ی تاریخی خاص است.