توتالیتاریسم

The Origins of Totalitarianism

مشخصات کتاب توتالیتاریسم
مترجم :
شابک :978-964-380-371-1
قطع :رقعی
تعداد صفحه :366
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :1951
نوع جلد :شومیز
سری چاپ :9
زودترین زمان ارسال :6 خرداد

در فهرست کتاب های سیاسی برگزیده

معرفی کتاب توتالیتاریسم اثر هانا آرنت | ایران کتاب

کتاب توتالیتاریسم، اثری نوشته ی هانا آرنت است که اولین بار در سال 1951 به چاپ رسید. آرنت در این اثر ارزشمند، نهادها و عملکرد جنبش های توتالیتر را مورد بررسی و کاوش قرار می دهد و بر دو نمونه ی شاخص از دولت های تمامیت خواه در دوران معاصر تمرکز می کند: آلمان نازی و روسیه ی استالینیست. آرنت با ذکاوتی مثال زدنی و به شکلی مستدل بیان می کند که این دو حکومت، دو روی یک سکه بودند و نه فلسفه هایی در مقابل یکدیگر. او با اتکا به این نگرش، تبدیل طبقه های مختلف اجتماعی به توده ها، نقش پروپاگاندا در رویارویی با جهان غیرتمامیت خواه، استفاده از ترس و تروریسم، و انزوا و طردشدگی را به عنوان پیش نیازهای شکل گیری حکومت های تمامیت طلب معرفی می کند.

کتاب توتالیتاریسم

نکوداشت های کتاب توتالیتاریسم
An essential component of any study of twentieth-century political history.
بخشی ضروری از همه ی پژوهش های مرتبط با نظریه سیاسی قرن بیستم.
Goodreads

It raises a set of fundamental questions about how tyranny can arise.
این اثر، مجموعه ای از سوالات بنیادین درباره ی چگونگی شکل گیری استبداد را مطرح می کند.
The Washington Post

It remains essential a book for understanding our times.
این اثر همچنان کتابی ضروری برای درک زمانه ی ما باقی مانده است.
Penguin Random House Penguin Random House

قسمت هایی از کتاب توتالیتاریسم (لذت متن)
مهم ترین خصلتی که می توان به جنبش های توتالیتر نسبت داد، آن است که این جنبش ها به سرعت فراموش می شوند و به آسانی می توان چیز دیگری به جای آن ها برقرار کرد. این قضیه در مورد کیفیت شهرت رهبران این جنبش ها، مصداق بیشتری دارد. این قضیه در مورد هیتلر نیز صدق می کند، کسی که در زمان زندگی اش، چنان جاذبه ای اعمال کرده بود که هیچکسی در برابر آن مصون نبود. حال آن که امروزه، هیتلر پس از شکست و مرگش، چنان از یادها رفته که حتی در میان گروه های نوفاشیست و نونازی پس از جنگ نیز چندان نقش مهمی نمی تواند داشته باشد.

این ناپایداری، با بی ثباتی معروف توده ها، بی ارتباط نیست. همین ناپایداری شدید، تصدیق دلخوش کننده ای است برای این رهبران مرده که چه خوب توانسته اند رعایایشان را به ویروس خاص توتالیتر آلوده کنند. بنابراین خطاست اگر چنین پنداریم که ناپایداری و فراموشکاری توده ها، بر این دلالت می کند که آن ها از وهم توتالیتر بیرون آمده اند. خطای جدی تر این خواهد بود که به خاطر این ناپایداری، فراموش کنیم که رژیم های توتالیتر، تا زمانی که بر اریکه ی قدرت اند، و رهبران توتالیتر تا هنگامی که زنده اند، از پشتیبانی توده ای برخوردارند.