قوی سیاه

اندیشه ورزی پیرامون ریسک
The Black Swan

معرفی کتاب قوی سیاه اثر نسیم نیکلاس طالب | ایران کتاب

کتاب قوی سیاه، اثری نوشته ی نسیم نیکلاس طالب است که اولین بار در سال 2007 منتشر شد. «قوی سیاه»، رویدادی بسیار نامحتمل با سه ویژگی اصلی است: غیرقابل پیش بینی است؛ تأثیر شگرفی دارد؛ و پس از اتفاق افتادن، می توانیم تحلیلی از آن ارائه کنیم که باعث می شود آن رویداد، قابل تفسیرتر و پیش بینی پذیرتر از گذشته جلوه کند. طالب سال ها در این باره تحقیق کرده که انسان ها چگونه به خودشان می قبولانند که بیشتر از آنچه واقعا می دانند، اطلاعات دارند. ما اغلب ذهنمان را درگیر رویدادهای نامرتبط و بی اهمیت می کنیم، در حالی که اتفاقات بزرگ و تأثیرگذار به غافلگیر کردن ما و شکل دهی به جهانمان ادامه می دهند. طالب در این کتاب جذاب و بسیار روشنگرانه، همه چیز را درباره ی چیزهایی که نمی دانیم، توضیح می دهد. او روش هایی فوق العاده ساده اما تأثیرگذار برای مواجهه با «قوهای سیاه» و بهره برداری از آن ها را در این کتاب به مخاطبین ارائه می کند.

کتاب قوی سیاه


ویژگی های کتاب قوی سیاه

از پرفروش ترین کتاب های نیویورک تایمز

در فهرست کتاب هایی که زندگی تان را دگرگون خواهند کرد

مشخصات کتاب قوی سیاه
انتشارات:آریانا قلم
مترجم :محمدابراهیم محجوب
نویسنده :
نوع جلد :شومیز
قطع :وزیری
شابک :978-600-6227-91-7
سال انتشار شمسی :1396
سال انتشار میلادی :2007
تعداد صفحه :385
سری چاپ :3
نکوداشت های کتاب قوی سیاه
Elegant, startling, and universal in its applications.
دلنشین، خیره کننده و با کارکردهای جهان شمول.
Goodreads

A book that altered modern thinking.
کتابی که شیوه ی تفکر مدرن را تغییر داد.
The Times

Idiosyncratically brilliant.
فوق العاده درخشان.
Los Angeles Times Los Angeles Times

بخش هایی از کتاب قوی سیاه (لذت متن)
کمی بیندیشید، ببینید در آستانه ی سال 1914 برای این که بتوانید رویدادهای آینده را پیش بینی کنید، درک شما از جهان چه کمکی می توانسته به شما بکند (سعی نکنید با تقلب از روی آنچه که آموزگار دورە ی دبیرستان تان در مختان فرو کرده، پاسخ بدهید). آیا می توانستید ظهور هیتلر و جنگ دوم را پیش بینی کنید؟ فروپاشی سریع بلوک شوروی را چطور؟ و ظهور بنیادگرایی اسلامی را؟ گسترش اینترنت را؟ فروپاشی بازار را در سال 1987 (و برگشت نامنتظرە ی آن را)؟ مدهای زودگذر، بیماری های همه گیر، ایده ها، ژانرها و مکاتب هنری، همه از همین دینامیک «قوی سیاه» پیروی می کنند. به راستی، کمابیش همه ی چیزهای مهمی که در دور و برتان می بینید، شاید در این دسته بگنجند.

اگر دشمن شما بداند که شما چه چیزی را می دانید (مثلا این که نیویورک برای عملیات تروریستی هدفی آسان است) دیگر دانستن آن چیز ارزشی نخواهد داشت. شاید عجیب باشد که در چنین بازی استراتژیکی، آنچه می دانید شاید به راستی کم ارزش باشد. این مطلب دربارە ی همه ی کسب و کارها صادق است.

در این رساله (شخصی)، من گردن می کشم و ادعایی می کنم علیه بسیاری از عادات فکری خودمان؛ ادعا می کنم دنیای ما مقهور ناشناخته ها، نامتعارف ها، و نامحتمل ها (نامحتمل طبق دانش کنونی ما) است؛ و ادعا می کنم ما در تمام اوقات، وقتمان را با سخنان پیش پا افتاده می گذرانیم، بر دانسته ها باریک می شویم، و بر مکررات. این بدان معنا است که ما باید پیشامد فراهنجار را نقطه ی آغاز بدانیم؛ نه این که آن را به نام استثنا زیر فرش برانیم.