کتاب کارت را پشت گوش نینداز!

«کارت را پشت گوش نینداز!» نوشته‌ی جنیفر شنن، از همان جایی شروع می‌شود که خیلی از نوجوان‌ها آن را می‌شناسند: تکلیفی که چند روز است روی میز مانده و پروژه‌ای که قرار بوده زودتر شروع شود اما هر بار به فردا موکول می‌شود. این کتاب به‌جای آنکه اهمال‌کاری را نشانه‌ی تنبلی یا بی‌مسئولیتی بداند، آن را واکنشی طبیعی در برابر ترس، خستگی یا فشار ذهنی معرفی می‌کند. شنن با ترکیبی از تکنیک‌های درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و اصول درمان شناختی رفتاری تلاش کرده تا نشان دهد پشت هر بار عقب انداختن یک کار، دلیلی روانی نهفته است که شناختنش می‌تواند مسیر تغییر را ساده‌تر کند.
ایده‌ی مرکزی کتاب این است که همه‌ی نوجوان‌ها به یک شکل کارهایشان را عقب نمی‌اندازند و چهار الگوی رفتاری را معرفی می‌کند که هرکدام نگاه متفاوتی به تعویق انداختن کار دارند: نوجوانی با روحیه‌ی جنگجو ممکن است از کارهایی که برایش جذاب نیستند فرار کند، در حالی‌که نوجوان دیگری با گرایش به خشنود کردن اطرافیان، از ترس ناامید کردن دیگران کار را به تعویق می‌اندازد.
کمال‌گراها معمولا از شروع کاری که فکر می‌کنند شاید بی‌نقص از آب درنیاید طفره می‌روند و نوجوان‌های شورشی، عقب انداختن تکلیف را به‌نوعی راهی برای نشان دادن استقلال خود می‌بینند. شنن از خواننده می‌خواهد ابتدا الگوی خودش را بشناسد، چون راهکار مناسب برای هرکدام از این چهار گروه یکسان نیست.
بخش عملی‌تر کتاب به این می‌پردازد که وقتی الگوی رفتاری مشخص شد، چطور می‌شود چرخه‌ی اهمال‌کاری را شکست. یکی از راهکارهای تکرارشونده، تقسیم کارهای بزرگ و ترسناک به قدم‌های کوچک و قابل‌انجام است؛ به‌جای فکر کردن به کل مسیر، فقط روی قدم بعدی تمرکز می‌شود. همچنین به افکاری که پیش از هر بار فرار از کار در ذهن شکل می‌گیرند توجه دارد و کمک می‌کند نوجوان این افکار را بازشناسد، به‌جای اینکه ناخودآگاه از آنها پیروی کند.
حواس‌پرتی‌های آشنای دنیای امروز، از گوشی و شبکه‌های اجتماعی گرفته تا سریال و بازی هم بخشی از این مسیر است؛ نه به شکل نهی و منع، بلکه به‌عنوان عاملی که باید مدیریتش کرد. تصویرسازی‌های کتاب و لحن رک و بی‌واسطه‌ی آن باعث می‌شود این مباحث سنگین به شکلی سبک و قابل‌هضم پیش برود.
کتاب «کارت را پشت گوش نینداز!» قرار نیست نوجوان را به موجودی همیشه منظم و بی‌نقص تبدیل کند و هدفش هم راضی نگه‌داشتن والدین یا معلم‌ها نیست. جنیفر شنن بیشتر دنبال این است که خواننده بفهمد چرا گاهی کار را عقب می‌اندازد و چگونه می‌تواند بدون منتظر ماندن برای انگیزه‌ی کامل، همان قدم اول را بردارد؛ چون به گفته‌ی این کتاب اغلب همین شروع کوچک است که انگیزه‌ی ادامه دادن را می‌سازد.