کتاب مادر

از کتابی که خوندم بدم نیومد ، فقط مشکل غلطهای املایی اذیت میکرد که بهش اشاره کردم . کتاب شمارو با جو تشکل‌های کارگری و زندگی و کار سختشون در کارخونه آشنا میکنه آدم رو ک البته خیلیا آشنا هستند ، یه شباهت‌های ریزی به رمان دیگری به همین نام نوشته پرل باک داره اونهم جالبه .

با اون قسمتی که درباره تاریخچه کمونیست‌ها فرمودید موافقم . با اون بخشی که میفرمایید قابل قیاس با بزرگانی که نام بردید هم نیست کاری نداریم چون خیلیا رو هنوز مطالعه نکردم و احتمالا سبک نوشتار اینها هم فرق داشته باشه . اما اینکه میفرمایید گفتار این‌ها به طبقات ضعیف نمیخوره باید بگم ، در کتاب به کرات به کتابخوان بودن شخصیت‌های کتاب مثل اندره و پاول و دیگر اعضایی که در محفل‌ها حاضر بودند اشاره شده ختی در زمانی که در زندان بوده اند یعنی اندک سوادی داشته اند و ساده لوح‌های بیسوادی نیستند که نتونند مثل جملاتی که در کتاب آورده شده را بیان کنند این‌ها هم که استادند در سخنرانی . احتمالا شخصیت مادر هم چون حضور داشته در جلسات اینها و اشنا شده کم کم تونسته یک چیزایی به خودش اضافه کنه . تشکر

قبول دارم. پیشرفت شخصیتی مادر به هیچ وجه قابل قبول نبود، اصلا کار خوبی نیست. چه بسا خود گورکی هم اینو قبول داره. تازه من ترجمه قاضی رو خوندم که نسخه جدیدتریه. حقیقتا اگر قرار بود این اثر رو با ترجمه سروش بخونم، احتمال بالایی داشت که تموم نمیکردم. متاسفانه این کتاب جزو اورریتدهای ادبیاته، مقطعی وارد ایران شد که نیاز به این چیزا حس میشد و لقب شاهکار رو یدک کشید. اون مقطع تاریخی اگر نگاه کنید چندان با شاهکار ادبی آشنایی درستی نداشتن و خیلی به جریان رمان هم نگاه دقیقی نداشتن. خوندن این کتاب به هر حال برای دغدغه‌مندان واجبه. چرا که فهم درستی از آرمان‌ها و سادگی گذشتگان میده، واقعا جملات قصار و سخنان بسیار مضحکی در این اثر هست که هیچ برای انسان سده بیست و یکمی جالب نیست. در واقع این مسیر داستانی ماهیتا رئالیستی نیست و کاملا پروپاگانداست. این اثر در بین کارهای گورکی که تقریبا ضعیفترینه. خودزندگی نامه اون و داستان کوتاهاش به شدت مناسبترن. در سبک رئالیسم سوسیالیستی هم دن آرام به وضوح مناسبتر و خواندنی‌تر هست و اگر مقید به خواندن یک کتاب از این سبک هستید و شناخت روشنفکران ایرانی براتون موضوعیت نداره، همونو بخونید.

باشد خواهم خواند

ممنون از اطلاعات خوبی که بیان کردین. واقعا هیچ شکی در بزرگی و صاحب سبک بودن جناب ماکسیم گورکی نیست و در طول تاریخ هم کمتر نویسنده‌ای بوده که به اندازه گورکی تونسته باشه نویسندگان بسیاری رو در سراسر جهان تحت تاثیر قرار بده. ولی مسلماً بهترین نویسندگان تاریخ هم آثار ضعیفی در کارنامه اونها وجود داره و همه آثارشان شاهکار محسوب نمیشه.

پدرام جان پیشنهاد میکنم کتاب جامعه شناسی رمان لوکاچ را اگه نخوندی حتما بخون.

پدرام، ماکسیم گورکی از بنیان گذار سبک رئالیسم سوسیالیستی بود نه رئالیسم اجتماعی. سابقه‌ی رئالیسم اجتماعی یا واقع گرایی اجتماعی به قرن نوزدهم و آثار بالزاک، و خاستگاه آن به فرانسه برمی گرده. در ادامه‌ی پیشنهاد کاربر سایت الف.فریاد، منم پیشنهاد میکنم کتاب مکاتب ادبی سید رضا حسینی را مطالعه کن

اشکان نعمت زاده عزیز رئالیسم اجتماعی ترجمه فارسی رئالیسم سوسیالیستی هستش بعدم بالزاک پیشوای مکتب طبیعت گرایی یا همون ناتورالیسم هستش به جای پیشنهاد کتاب به بقیه بهتره سواد ادبی خودتون رو بالاتر ببرید من کارشناس ادبیات نیستم اما بهتره به جای ایراد گرفتن از بقیه اول اطلاعات خودمون رو زیاد کنیم بعدش نظر بدیم درسته بالزاک هم در سبک رئالیسم اجتماعی می‌نوشت اما گورکی بود که چهارچوب کاملش رو تعیین کرد و اصولش رو تکمیل کرد

پدرام متاسفانه داری اشتباه میگی و اونقدر اشتباهت فاحشه که فقط میتونم بگم بیشتر مطالعه کن و یا حداقل یه سرچ ساده روی نت کن و تا بفهمی داستان چیه

اولین نویسنده رئالیسم به شکل جدی=استاندال/ پدر رمان رئالیسم= بالزاک/ پایه گذار غیر مستقیم ناتورالیسم=فلوبر که بعدها توسط زولا به شکل افراطی به ناتورالیسم تبدیل شد‌./ رئالیسم اجتماعی تقریبا به همه‌ی رمان‌های رئالیسم اطلاق می‌شود. چون تقریبا همه‌ی رمانهای رئالیسم مضمون اجتماعی دارد.

من از ترجمه محمد قاضی خوندم و واقعا راضیم.

بدون شک محمد قاضی

محمد قاضی. خیر.

عجیبه که کسی از روسی هنوز ترجمه نکرده اما ترجمه از فرانسوی آن نیز درخشان است، سخت نگیرید

روحش قرین آرامش🌹 پدر ترجمه‌ی ایران بود

محمد قاضی عالی بود