در انتظار آخرین اتوبوس

چگونه پیش از آنکه دیر شود خوب زندگی کنیم
Waiting for the Last Bus: Reflections on Life and Death

مشخصات کتاب در انتظار آخرین اتوبوس
مترجم :شیوا مظاهری
شابک :978-600-253-382-1
قطع :رقعی
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :2018
نوع جلد :شومیز
زودترین زمان ارسال :2 شهریور

در فهرست کتاب هایی که زندگیتان را دگرگون می کنند

معرفی کتاب در انتظار آخرین اتوبوس اثر ریچارد هالووی | ایران کتاب

کتاب در انتظار آخرین اتوبوس، اثری نوشته ی ریچارد هالووی است که اولین بار در سال 2018 منتشر شد. پس از مرگ به کجا می رویم؟ آیا اصلا جایی برای رفتن وجود دارد؟ ریچارد هالووی، عمری را در کنار افراد در حال مرگ سپری کرده و زنان و مردان زیادی را برای تجربه ی مرگی آرام و راحت، راهنمایی کرده است. او در این کتاب جذاب، به کاوشی مثبت نگرانه و ژرف در رابطه با درس های مهمی می پردازد که می توانیم از مرگ بیاموزیم: مواجهه با محدودیت های بدنمان که به سوی زوال در حرکت است، اندیشیدن درباره ی شکست هایمان در زندگی و البته، بخشیدن خودمان و سایرین. هالووی در کتاب در انتظار آخرین اتوبوس به مخاطبین نشان می دهد که پذیرفتن و مواجه شدن با مرگ، این فرصت را به ما می دهد تا نه فقط به معنای زندگی خودمان، بلکه به معنای کلی زندگی بیندیشیم.

کتاب در انتظار آخرین اتوبوس

ریچارد هالووی
ریچارد هالووی، زاده ی 26 نوامبر 1933، نویسنده و کشیشی اسکاتلندی است. او از سال 1986 تا 2000، سراسقف کلیسای ادینبورگ بوده است. هالووی در گلاسگو به دنیا آمد و در کالج الهیات کلهام، کالج الهیات ادینبورگ و مدرسه ی علوم دینی نیویورک تحصیل کرد.
نکوداشت های کتاب در انتظار آخرین اتوبوس
With thoughtful guidance for soothing the dying, comforting the grieving, and preparing for one’s own death.
با راهنمایی هایی خردمندانه برای آرام کردن افراد در حال مرگ، تسلی دادن به افراد سوگوار و آماده شدن برای مرگ خود.
Publishers Weekly Publishers Weekly

An uncompromising and penetrating treatise on life and death.
رساله ای بی پرده و نافذ درباره ی زندگی و مرگ.
The Wee Review

Poignant... a subtle and consoling guide to dying.
گزنده... راهنمایی پرظرافت و تسلی بخش برای مردن.
Daily Telegraph Daily Telegraph

قسمت هایی از کتاب در انتظار آخرین اتوبوس (لذت متن)
امروزه وقت و انرژی زیادی صرف می کنیم تا به مرگ فکر نکنیم. و کاملا طبق معنی تحت اللفظی مرگ، مرگ را آخرین اتفاقی می دانیم که باید با آن مواجه شویم. البته این در صورتی است که در لحظه ی مرگ به اندازه کافی هوشیار باشیم و بدانیم که زمان مرگمان فرا رسیده است، وگرنه در آن لحظه هم به آن فکر نخواهیم کرد و حتی اگر خودمان هم بخواهیم، باز شانس زیادی نداریم که بتوانیم ترک کردن صحنه ی زندگیمان را کنترل کنیم.

چون این طور که به نظر می رسد، امروزه مرگ و مردن شدیدا تحت کنترل پزشکان است. و مدارک زیادی در دست است که ثابت می کند ما مرگ را نه به عنوان یک دوست که باید به او خوشامد بگوییم، بلکه به عنوان دشمنی در نظر می گیریم که باید در برابرش مقاومت کنیم، و با این کار، پایانی تلخ تر از آنچه هست را برای خود رقم می زنیم.

و در پایان نمایش زندگی، به جای اینکه شاهد پایین آمدن باشکوه پرده ها روی صحنه باشیم، احساسی همچون یک شکست خورده و بازنده را خواهیم داشت. این چیزی است که همیشه در وصیت نامه ها و دست نوشته های گذشتگان نیز به چشم می خورد.