کتاب اسطوره سیزیف

درود بر همگی. کتاب اسطوره سیزیف به عنوان یک جستار به خودی خود سخت خوان هست. بنده اولین کتابی هست که مدت زمان زیادی برای اون میگذارم با این حجم کم به شدت پر باره. برای دوستانی که مطالعه کرده و نفهمیدن یا کسانی که میخوان مطالعه کنن پیشنهاد میکنم به بخش آخر کتاب مراجعه کنن و خود داستان اسطوره سیزیف و اون نیمچه مقاله رو بخونن و برگردن از اول شروع کنن. دلیلی که برای این کار مد نظرمه فهم موضوع ابزوردیسم هست.طبعا کتاب سنگین رو باید با پیش زمینه‌های مربوط به خود کتاب و شخصیت هایی که کامو معرفی کرده مطالعه کنید و بشناسید تا به مفهوم اصلی برسید.دوستی فرمودن نمفهمیدم که چیرو نفهمیدم.و باید بگم که این جستار کافی نیست برای فهمیدن خود این جستار .بلکه آثار دیگه کامو کمکتون میکنه برای فهمیدن. این نظر شخصی منه.چون پوچی کامو به قولی دلیه و باید حسش کنی.درآخر بگم که خوندن آثار داستانی کامو درک بهتری به شما میده تا این اثر پیشنهاد نمیشه به همه دقیقا مثل کتاب انسان طاغی.

دارم با ترجمه خانم بحرینی میخونم.اینجوریه که یه دور میخونم هیچی متوجه نمیشم بعد همون تیکه ای که خوندمو میفرستم برا چت جی پی تی و برام توضیحش و تازه میفهمم کامو میخاد چی بگه😂

دوستان من دارم این کتاب رو میخونم و احساس میکنم مطالبش برام سنگینه ، در عین حال کتاب بیگانه و طاعون و سوتفاهم رو از همین نویسنده خوندم ، میتونید کمکم کنید درباره اسطوره سیزیف؟ مثلا باید پیش زمینه داشته باشم تا این کتاب رو بخونم؟ یا خیر؟یه راهنمایی بکنید ممنون میشم

نشر نیلوفر مدتیه با کاغذهای نازک و بدرنگ در این چاپهای جدید اعصاب خرد کنش که حتی کتاب رو نمیشه به دست گرفت، اونم کتاب ۲۰۰ صفحه ای که همینجوریش داره از هم وا میره… واقعا باعث عدم رضایت من و خیلی از مخاطبین دیگه شده. کاغذ تحریر نمیزنید؟ باشه . حداقل با کاغذ ضحیم یا رنگ بهتر چاپ کنید! نشرهای دیگه ای هم هستن که مدتهاست تحریر استفاده نمیکنن اما لااقل موقع ورق زدن آدم پوستش خارش نمیگیره! معلوم نیست چجور کاغذیه! نوشته‌های پشت صفحه وقتی صفحه‌ی رویی رو میخونی پیداست… عمیقأ متاسفم برای این حجم کم لطفیی که به مخاطب میکنید…اونم تو این روزگاری که کتاب خوندن برامون از خیلی تفریح‌های دیگه گرون‌تر شده…

نمیخوام بگم کدوم ترجمه بهتر و کدوم نیست بلکه با توجه به گلایه‌های اکثر خوانندگان مناسب دیدم نظرم رو  درباره این آثار فلسفی و ترجمه هاشون مطرح کنم. چرا خیلی کم این آثار رو متوجه میشیم و بسیاری اصلا مطالب کتاب رو درک نمیکنند؟ مشکل کجاست؟ ا: فلسفه به ذات پیچیده هست و نیاز به معلومات عمومی مناسبی داره و خواننده هم حتما باید پیش زمینه مناسب داشته باشه. ۲ : ادبیات ایران برعکس تاریخچه شعر قدرتمند و اصطلاحا "نامبر وان" در دنیا ،  رمان و داستان و نمایشنامه نویسی خیلی بزرگی نداره بگذریم از چند تا نویسنده ای که درخشیدند مثل صادق هدایت. در حوزه فلسفه اوضاع به مراتب بدتره و بعد از قرون ابتدایی اسلامی و دوران ابن سینا و فارابی اصلا فیلسوف مطرح نداریم و تعدادی حال حاضر تواب و دنباله رو هستند تا اینکه خودشون مبدع و صاحب نظر باشن . نتیجه این هست بسیاری از اصطلاحات فلسفی غربی برای ترجمه معادل دقیقی ندارند و مترجم مجبوره واژه سازی کنه چه  با مراجعه به متون دشوار قدیمی و منسوخ شده و چه با معادل سازی "لفظی" امروزی. ۳: دشوار سازی بی دلیل مترجمان: این عامل نقش کمتری داره. اما انصافا خوانندگان حق دارن گلایه کنند چرا مترجم به زبان ساده  و با لغات قابل فهم‌تر مطلب رو نمیگه؟ دلیلش اینه مترجم خودش هم خوب اون مطالب رو درک نکرده! به دلایلی که قبلا اشاره کردم یا اینکه میخواد به قول دوستان با قدرت  "سواد " و بار علمی خودش رو به رخ بکشه. بنابراین تجربه خوانش اثر برای مخاطبان و نتیجه گیری در پایان:  نتیجه کار با ادغام موارد بالا یک آش شله قلم کار برای خواننده ای هست که نه خودش پیش زمینه اساسی فلسفی داره نه مترجم زیاد مسلط به بحث هست و احتمالا متوجه منظور فیلسوف نشده که بخواد اون رو به درستی برگردان بکنه و هم پیچیده سازی "اضافی" و غیر ضروری انجام داده. این نظرات کاملا شخصی و شاید جاهایی اشتباه کرده باشم، خوشحال میشم دوستانی که تجربه بهتر و برخورد بیشتری با مطالعه این آثار و کتب دارند بیان و نظرات خودشون رو به اشتراک بزارن بلکه چراغ راه آینده بشه و در این حوزه هم بتونیم به پیشرفت برسیم. سپاس از وقتی که گذاشتید.

بعد از خوندن سقوط، کامو تبدیل شد به نویسنده‌ی محبوبم. اما درمورد اسطوره‌ی سیزیف باید بگم؛ حتی نفهمیدم که چیو نفهمیدم:) فکر نمیکنم ترجمه‌ی خانم بحرینی مشکل داشته باشه، بلکه کتاب سخت‌خوان هست و به پیشینه‌ی مطالعه‌ی زیادی نیاز داره، چند سال بعد دوباره میخونمش…

برای من واقعا عجیبه که بعضی از خوانندگان محترم ، انتظار دارند که یک کتاب فلسفی از بکی از بزرگ تربن متفکرین قرن بیستم ، خواندنش آسان باشد و بعد هم می‌گویند ترجمه اش خوب نیست ! مهستی بحرینی - در حال حاضر - یکی از بهترین مترجمان زبان فرانسوی است که آثار مهمی مانند مادام بوواری گوستاو فلوبر و آثاری از کامو و سارتر را به زیبایی ترجمه کرده است.

چرا نشر چشمه این کتابو منتشر نمیکنه

ترجمش خیلی بده تا بفهمم چی میگه سرگیجه میگیرم نفسم میگیره اشکم درمیاد لعن و نفرین میکنم فهمیدن حرفای این بنده خدا البرو کامو خودش سخته ترجمه سخت ترش کرده الان که خریدمش تا تهشو میخونم ولی با گریه

ترجمه انتشارات جامی بسیار تحت لفظی و نامفهومه

ترجمه بحرینی کلا غیر قابل فهمه، چند صفحه خوندم انداختم کنار

خیلی‌ها گفتن ترجمه بحرینی خوب نیست . اما باید بگم که اصل کتاب سخته و ما اگر بخوایم یه کتاب سخت رو قابل دسترس کنیم و اسان فهم ، بخش زیادی از مفاهیم اش از دست می‌ره . یه چیزایی باید سخت باشه تا درک بشه و اصالت اش حفظ بشه .

چندین صفحه‌ی کتاب من جا به جا چاپ شده و حتی برخی صفحات رو نداشت. دیگه سراغ نشر نیلوفر نمیرم.

کامو در جستار فسلفی خودش،"اسطوره سیزیف"همان‌طور که خودش در ابتدا اشاره می‌کنه، تنها به موضوع حساسیت مبتنی بر پوچی می‌پردازه، نه فلسفه پوچی. کامو در ابتدا در مقابله پوچی دو سرانجام برای انسان‌ها در نظر می‌گیره؛ خودکشی و پایان دادن به زندگی خود و یا خودکشی فلسفی و زندگی در بی‌معنایی. در پایان، او سیزیف رو خوش‌بخت می‌پنداره، چون به پوچی عمل خودش آگاهه؛ اما اسیر اون نمی‌شه، بلکه علیه اون طغیان می‌کنه. طغیان در مقابل پوچی، بهترین نتیجه مقابله با پوچی جهانی هست که هیچ جوابی برای پرسش‌های ما نداره. "اسطوره سیزیف" نه برای شروع آثار کامو مناسبه، نه پایانشون؛ بلکه در نظرم باید در میانه خوندن آثار او، با این اثر مواجه بشیم تا درک درستی از آثار و فلسفه کامو پیدا کنیم. در آخر هم باید از ترجمه مناسب و شایسته مهستی بحرینی برای کتاب گفت.

چاپ آخر کتاب سیزیف برای نشر نیلوفر گرفتم که متاسفانه کاغذ بالکی بود،آخه مشکلتون چیه وقتی تعداد صفحات کمه کاغذ بالکی چاپ میکنید !

هایلایتی از کتاب ما بیش از انکه به اندیشیدن عادت کنیم،به زیستن عادت میکنیم

پیشنهاد میکنم اگه میخوای پولتون رو هدر بدید ترجمه محمود سلطانیه رو بخرید

مگه میشه کتاب‌های البر کامو بد باشه !

استاد گوربا پیشیف در کتاب میونامه میوفرمودند که افسانه سیزیف شاهکاری بی میو انند است.

سیزیف شاهکار کامو است. نه به خاطر ادبیات زهراگین و سرزنده اش. نه به خاطر تمثبلات دیوانه وارش که هر لحظه هوش از سر خواننده میبرد. و نه به دلیل اشبیهات عمیقا فلسفی اش که چیزی کم از رسالات افلاطون ندارد. بلکه به دلیل حکمتی که در سطر به سطرش نهفته و خواندش مثل نوری که در دل تاریکی روح انسان می‌رقصد میخکوب کننده است.