برتراند راسل

برتراند راسل

برتراند راسل، زاده ی ۱۸ می ۱۸۷۲ و درگذشته ی ۲ فوریه ی ۱۹۷۰، فیلسوف، منطق دان، ریاضی دان، مورخ، جامعه شناس، برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات و فعال صلح طلب انگلیسی بود که در قرن بیستم زندگی می کرد. راسل در آغاز جوانی به مطالعه ی آثاری از «پرسی بیش شلی» روی آورد که این امر مسیر زندگی او را تغییر داد. او سپس به کالج ترینیتی در کمبریج رفت و در ریاضیات و فلسفه تحصیل کرد. او در سال ۱۹۰۱ «پارادوکس راسل» را کشف کرد و هفت سال بعد به عضویت انجمن سلطنتی علوم بریتانیا درآمد. راسل در طول جنگ جهانی اول به دلیل مبارزات ضد جنگ از دانشگاه اخراج و زندانی شد. او یکی از فیلسوفان پیشتاز قرن بیستم محسوب می شود و «جنبش مخالفت با آرمان گرایی» را در اوایل قرن بیستم رهبری می کرد. از راسل، به همراه گوتلوب فرگه و لودویگ ویتگنشتاین، به عنوان بنیان گذاران فلسفه ی تحلیلی یاد می شود. او در سال ۱۹۵۰، به پاس «آثار متعدد در حمایت از نوع دوستی و آزادی اندیشه»، برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات شد.
جایزه نوبل ادبیات
برنده جایزه نوبل ادبیات در سال 1950

:: به خاطر نوشتارهای متنوع و قابل توجه در جهت آرمانهای بشردوستانه و آزادی اندیشه ::

کتاب های برتراند راسل

دنیایی که من می شناسم


در ستایش شکاکیت


پژوهشی در معناداری و صدق


چرا من مسیحی نیستم


تاثیر علم بر جامعه


آرمان های سیاسی


گزیده آثار راسل


علم و دین در جامعه


بلشویسم


در ستایش بطالت


تحلیل ذهن


جهان بینی علمی


اتمیسم منطقی


چیزی که من اعتقاد دارم


هنر فلسفه پردازی


مسئله چین


مسائل فلسفه


حقیقت و افسانه


قدرت


عرفان و منطق


تاریخ فلسفه غرب


تکامل فلسفی من


بیشتر بخوانید

«برتراند راسل»: فیلسوف امیدوار

در حلقه های آکادمیک برتراند راسل بیش از هر چیز به خاطر مشارکت های پیشگامانه اش در ریاضیات، منطق فلسفی و «معرفت شناسی» شناخته می شود.

چرا و چگونه فلسفه بخوانیم

مطالعه ی فلسفه به منظور درک چگونگی تکامل ذهن و اندیشه ی بشر در طول زمان، اهمیت بسیاری دارد