برتراند راسل

برتراند راسل

برتراند راسل، زاده ی ۱۸ می ۱۸۷۲ و درگذشته ی ۲ فوریه ی ۱۹۷۰، فیلسوف، منطق دان، ریاضی دان، مورخ، جامعه شناس، برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات و فعال صلح طلب انگلیسی بود که در قرن بیستم زندگی می کرد. راسل در آغاز جوانی به مطالعه ی آثاری از «پرسی بیش شلی» روی آورد که این امر مسیر زندگی او را تغییر داد. او سپس به کالج ترینیتی در کمبریج رفت و در ریاضیات و فلسفه تحصیل کرد. او در سال ۱۹۰۱ «پارادوکس راسل» را کشف کرد و هفت سال بعد به عضویت انجمن سلطنتی علوم بریتانیا درآمد. راسل در طول جنگ جهانی اول به دلیل مبارزات ضد جنگ از دانشگاه اخراج و زندانی شد. او یکی از فیلسوفان پیشتاز قرن بیستم محسوب می شود و «جنبش مخالفت با آرمان گرایی» را در اوایل قرن بیستم رهبری می کرد. از راسل، به همراه گوتلوب فرگه و لودویگ ویتگنشتاین، به عنوان بنیان گذاران فلسفه ی تحلیلی یاد می شود. او در سال ۱۹۵۰، به پاس «آثار متعدد در حمایت از نوع دوستی و آزادی اندیشه»، برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات شد.
جایزه نوبل ادبیات
برنده جایزه نوبل ادبیات در سال 1950

:: به خاطر نوشتارهای متنوع و قابل توجه در جهت آرمانهای بشردوستانه و آزادی اندیشه ::

کتاب های برتراند راسل

در ستایش شکاکیت


تاثیر علم بر جامعه


علم و دین در جامعه


تحلیل ذهن


در ستایش بطالت


جهان بینی علمی


چیزی که من اعتقاد دارم


هنر فلسفه پردازی


کابوس های حضرات والامقام


آرمان های سیاسی


بلشویسم


چرا من مسیحی نیستم


مسائل فلسفه


حقیقت و افسانه


قدرت


گزیده آثار راسل


مسئله چین


عرفان و منطق


تاریخ فلسفه غرب


تکامل فلسفی من


بیشتر بخوانید

چرا و چگونه فلسفه بخوانیم

مطالعه ی فلسفه به منظور درک چگونگی تکامل ذهن و اندیشه ی بشر در طول زمان، اهمیت بسیاری دارد