تسلی بخشی های فلسفه

The Consolations of Philosophy

مشخصات تسلی بخشی های فلسفه
مترجم :
شابک :978-964-311-479-1
قطع :رقعی
تعداد صفحه :304
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :2000
نوع جلد :شومیز
سری چاپ :18
زودترین زمان ارسال :30 خرداد

The Consolations of Philosophy

مشخصات تسلی بخشی های فلسفه
مترجم :محبوبه سلمانی درچه
شابک :978-6226153140
قطع :رقعی
تعداد صفحه :280
سال انتشار شمسی :1398
سال انتشار میلادی :2000
نوع جلد :شومیز
سری چاپ :1
زودترین زمان ارسال :1 تیر

معرفی کتاب تسلی بخشی های فلسفه اثر آلن دوباتن | ایران کتاب

کتاب تسلی بخشی های فلسفه، اثری نوشته ی آلن دوباتن است که نخستین بار در سال 2000 وارد بازار نشر شد. این کتاب، اثری جذاب و به واقع تسلی بخش است که ثابت می کند فلسفه می تواند گنجینه ای بی پایان از مرهم هایی برای رنج های زندگی روزمره ی انسان باشد. گزاف نیست اگر بگوییم تنها دوباتن می توانست به این شکل از خِردهای کاربردی در آثار برخی از بزرگترین متفکرین تاریخ پرده بردارد. دوباتن با تقسیم بندی این اثر به شش بخش (هر بخش به یک مشکل روحی و فیلسوف مناسب با آن می پردازد)، تسلی بخشی های خود را به بهترین شکل ممکن به مخاطب عرضه می کند: او برای عدم محبوبیت از سقراط، برای نداشتن پول کافی از اپیکور، برای استیصال از سنکا، برای نابسنده بودن از میشل دو مونتنی و برای قلب های شکسته از شوپنهاور (تاریک ترینِ این متفکرین و به شکلی متناقض، شادی بخش ترینِ آن ها) کمک می گیرد. تسلی مربوط به حسادت و کلام پایانی کتاب از نیچه است: «هر چیزی که باعث شود احساس بهتری داشته باشیم، لزوماً برایمان خوب نیست.»

کتاب تسلی بخشی های فلسفه


ویژگی های کتاب تسلی بخشی های فلسفه

جزو فهرست کتاب هایی که زندگی تان را دگرگون خواهند کرد

جزو پرفروش ترین کتاب ها و رمان های ایران

نکوداشت های کتاب تسلی بخشی های فلسفه
Wonderfully original.
به شکل شگفت انگیزی بدیع.
Newsday Newsday

An enjoyable read.
اثری لذت بخش.
Publishers Weekly Publishers Weekly

A wonderfully engaging book.
کتابی که به شکل حیرت انگیزی جذاب است.
Book Browse

قسمت هایی از کتاب تسلی بخشی های فلسفه (لذت متن)
هرگاه از امیدواری بیش حد دست برداریم، دیگر عصبانی نخواهیم شد.

چه چیزی ناکامی ها و درماندگی های مارا کاهش می دهد؟ این که بفهمیم از دنیا چه انتظاری می توانیم داشته باشیم و دریابیم که امید چه چیزی را داشتن امری به هنجار است. هر وقت از دستیابی به امر مورد علاقه ی خود باز بمانیم، عصبانیت ما را فرا نمی گیرد؛ فقط هنگامی عصبانی می شویم که عقیده داشته باشیم لیاقت به دست آوردن آن چیز را داریم.

زندگی اجتماعی، سرشار است از اختلاف و تضاد میان برداشت های دیگران از ما و واقعیت وجودی ما. وقتی محتاط هستیم، به حماقت متهم می شویم. کمرویی ما نشانه ی غرور و تمایل به جلب چاپلوسی شمرده می شود، می کوشیم تا سوءتفاهم را از میان برداریم ولی دهانمان خشک می شود و نمی توانیم جملات مورد نظر خود را بیان کنیم. دشمنان سرسخت به مقام هایی منصوب می شوند که ما را زیردست آنان می سازد. در برابر دیگران سرزنشمان می کنند. در نفرتی که نامنصفانه معطوف به فیلسوفی بی گناه (سقراط) شده، طنین و پژواک همان آزار و اذیتی را تشخیص می دهیم که کسانی که نسبت به رعایت عدالت در حق ما ناتوان یا بی میل هستند، بر ما روا می دارند.