کتاب مالون می میرد

Malone Dies

  • قیمت : ۱۵,۰۰۰ تومان
  • وضعیت : موجود
انتشارات: نشر ثالثنشر ثالث
مترجم: سهیل سمی سهیل سمی
نویسنده: ساموئل بکت ساموئل بکت

معرفی کتاب مالون می میرد اثر ساموئل بکت

کتاب مالون می میرد، دومین اثر از سه گانه ی معروف ساموئل بکت است که در سال 1951 به انتشار رسید. پیرمردی در اتاقش روزهای آخر زندگی را پشت سر می گذارد. برایش غذا می آورند و تمیزش می کنند در حالی که او به انتظار مرگ نشسته است. پیرمرد در همین حالِ انتظار، برای گذران وقت، قصه هایی در ذهن خود می سازد و شخصیت های گوناگون و متفاوتی از قوه ی تخیل او می گذرند. این رمان جریان ساز با داستانی متفاوت و به یاد ماندنی، هم ردیف آثار بزرگی چون «در انتظار گودو» و یا «آخر بازی» قرار می گیرد. مالون می میرد به همراه دو رمان دیگری که این سه گانه را تکمیل می کنند، آغازگر دوران شکوفایی داستان سرایی بکت است؛ دورانی که مسائل زبانی و استفاده از روایتی غیرسنتی، در مرکز توجه این نویسنده ی جریان ساز قرار گرفت. این کتاب را می توان نقطه ای در نظر گرفت که بکت در آن، مسیر نویسندگی خود را تغییر داد.

خرید و معرفی کتاب خواندنی مالون می میرد


ویژگی ها کتاب مالون می میرد

ساموئل بکت برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1969

مشخصات کتاب مالون می میرد
قطع :رقعی
نوع جلد :شومیز
شابک :978-964-380-566-1
تعداد صفحه :180
سال انتشار شمسی :1396
سال انتشار میلادی :1951
سری چاپ :6
بیشتر بخوانید

طعم شیرین شکست در آثار ساموئل بکت

آثار بکت بدون شک در زمره ی تجربی ترین و ژرف ترین آثار در ادبیات غرب قرار می گیرند.

نقش امپریالیسم و فلسفه پوچی در نمایشنامه در انتظار گودو

در انتظار گودو یکی از مشهورترین نمایشنامه های ساموئل بکت، و یکی از اصیل ترین و تکان دهنده ترین نمایشنامه های نسل کنونی است .

نکوداشت های کتاب مالون می میرد
With an involuted rhythm that is almost hypnotic.
با ضرب آهنگ و ریتمی پیچیده و چندوجهی که مخاطب را به گونه ای هیپنوتیزم می کند.
Time Time

Beckett is an incomparable spellbinder.
بکت، افسونگری بی همتا است.
New York Times New York Times

Compelling and mysteriously invigorating.
هیجان انگیز و به شکل اسرارآمیزی روح بخش.
Penguin Random House Penguin Random House

بخش هایی از کتاب مالون می میرد (لذت متن)
بالاخره، علیرغم همه چیز، بی سر و صدا می میرم. شاید ماه دیگر. آن وقت یا ماه آوریل هست یا ماه مه. چرا که هنوز از اوایل سال است، این را از هر نشانه ی کوچک می فهمم. شاید دارم اشتباه می کنم، شاید تا روز یحیای تعمید دهنده و حتی چهارده جولای، روز جشن آزادی زنده بمانم. البته من آرزوی تجلی را از حد خودم دور نمی دانم، حالا سخن از عروج به کنار.

از ران ها و پاهایم خواسته ام حرکتی بکنند. آن ها را خوب می شناسم و تلاش و تقلایشان را برای انجام تقاضایم احساس می کنم. در آن گستره ی کوتاه زمانی با آن ها زندگی کرده ام، آکنده از شور و حادثه، در فاصله ی زمانی میان دریافت پیام و ارسال پاسخی رقت بار. برای سگ های پیر سرانجام روزی فرا می رسد، آن سپیده دمی که صدای سوت صاحبانشان را می شنوند و دیگر نمی توانند جست زنان پی او بروند. پس در لانه شان می مانند.

چه روزها که لحظه لحظه التماس کرده ام تا شب آغاز شود، و چه شب ها که دم به دم تضرع کرده ام تا سپیده بدمد.