ادبیات مدرن

ادبیات مدرن

ادبیات نوگرا یا ادبیات مدرن، در اواخر سده ۱۹ میلادی و اوایل سده بیستم در اروپا و آمریکای شمالی ریشه دارد و خصیصه اصلی اش، شکستن آگاهانه روش های سنتی نوشتن، هم در شعر و هم در داستان است. این جنبش ادبی، به شکل آگاهانه حالت های سنتی را از بین برد و فرم جدیدی را برای بیان احساسات انتخاب کرد. وحشت از جنگ جهانی اول، پیش فرض های غالب در مورد جامعه را در ذهن نوگرایان زنده کرد و نوگرایان، از میان همه با کسانی همچون زیگموند فروید و کارل مارکس که عقلانیت ذهن بشر را به چالش می کشیدند، هم داستان شده و از آنان، متأثر شدند.


نمایش فیلتر های جستجو
کتاب های ادبیات مدرن

همه می میرند


سیمون دوبووار از برترین نویسندگان ادبیات مدرن فرانسه

عشق اول


ساموئل بکت، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال 1969

خون دیگران


سیمون دوبووار از برترین نویسندگان ادبیات مدرن فرانسه

عذاب روح


ژان پل سارتر برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1964

کین


ژان پل سارتر برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1964

دادگسترها


آلبر کامو برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1957

حکومت نظامی (شهر بندان)


آلبر کامو برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1957

مرشد و مارگریتا


جزو فهرست 100 کتاب قرن لوموند

گرینگوی پیر


برنده ی جایزه ی IILA سال 1989

آسایشگاه


برنده جایزه نوبل ادبیات

وات


نویسنده ی کتاب برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1969

خیانت


هارولد پینتر برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 2005

مرده های بی کفن و دفن


ژان پل سارتر برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1964

×
دقیق تر بیابید
جوایز ادبی جهان
+ نمایش بیشتر
کمتر
ادبیات ملل
+ نمایش بیشتر
کمتر
مکاتب ادبی
+ نمایش بیشتر
کمتر
دسته بندی تاریخی
+ نمایش بیشتر
کمتر
انواع داستان
+ نمایش بیشتر
کمتر
کتاب های برگزیده
+ نمایش بیشتر
کمتر
دسته بندی موضوعی
+ نمایش بیشتر
کمتر
انواع نمایشنامه
+ نمایش بیشتر
کمتر
انواع شعر
+ نمایش بیشتر
کمتر
انواع کتاب تاریخی
+ نمایش بیشتر
کمتر
بیشتر بخوانید

رمزگشایی آثار «ویلیام فاکنر»

داستان های «فاکنر» مانند محاکمه ای در دادگاه است که به تدریج پیش می رود و مخاطب را در مقام قاضی قرار می دهد

چگونه گابیتو به مارکز تبدیل شد؟

بذرهای رمان های گارسیا مارکز، پدرِ رئالیسم جادویی، در جوانی اش کاشته شده اند.

هارولد پینتر، ساکن دنیای تهدیدها

اصلی ترین موضوعی که پینتر با آن زندگی می کرد و به آن می پرداخت، «بیگانگی انسان» بود.