تراژدی یا سوگنامه، یکی از شکل های نمایش است که ریشه در مناسک مذهبی یونان باستان دارد. تراژدی برخلاف کمدی، کشمکش میان خدایان و یا شاهان و شاهزادگان و در انواع مدرن تر، انسان های عادی است. تم غالب در این گونه از نمایشنامه، تقدیر و ناتوانی انسان در مقابل اراده ی خدایان و یا نیروهای خارج از کنترل او است. پایان تراژدی کلاسیک به مرگ قهرمان یا هر گونه پایان ناخوشایند دیگری ختم می شود.
در نمایشنامه «ادیپ شهریار»، «ادیپ»، پیشگویی هولناک مربوط به زندگیاش را مدت ها پیش محقق ساخته است، بدون این که خودش از آن خبر داشته باشد.
نمایشنامه «مدهآ» در دوران موسوم به «عصر طلایی آتن» نوشته شد.