تمدن و ملالت های آن

Civilization and Its Discontents

  • قیمت : ۱۲,۰۰۰ تومان
  • وضعیت : به زودی
انتشارات: ماهیماهی
مترجم: محمد مبشری

معرفی کتاب تمدن و ملالت های آن اثر زیگموند فروید

کتاب تمدن و ملالت های آن، اثری نوشته ی زیگموند فروید است که نخستین بار در سال 1930 انتشار یافت. این کتاب، یکی از آخرین آثار فروید به حساب می آید و یک دهه قبل از مرگش به رشته ی تحریر درآمده است. فروید در این اثر، نگرش ها و نظرات خود درباره ی مسئله ی «جایگاه انسان در جهان» را بیان می کند؛ جایگاهی که به عقیده ی او، با مجادله ی بی پایان میان «خواست فرد برای رسیدن به آزادی»، و «مطالبه ی قانون مداری و اطاعت از چارچوب ها توسط جامعه» تعریف می شود. فروید بیان می کند که چیزی که برای یک تمدن مفید و کاربردی است، الزاما برای فرد این گونه نخواهد بود. انسان که در ذات، پرخاشگر و خودخواه است، تنها به دنبال ارضای نیازهای خود می رود اما فرهنگ، راه نیروهای محرکه ی غریزی او را سد می کنند. کتاب تمدن و ملالت های آن، نتیجه ی چنین مواجهه ای را به شکلی جامع و جذاب مورد بررسی قرار می دهد.

کتاب تمدن و ملالت های آن


ویژگی های کتاب تمدن و ملالت های آن

زیگموند فروید از بزرگترین روانکاوان و نویسندگان قرن بیستم

مشخصات کتاب تمدن و ملالت های آن
قطع :رقعی
نوع جلد :شومیز
شابک :978-964-7948-34-0‮
سال انتشار شمسی :1396
سال انتشار میلادی :1930
نکوداشت های کتاب تمدن و ملالت های آن
It illuminates the tension between men and their institutions.
این اثر، تنش میان انسان ها و نهادهای آن ها را آشکار می کند.
Amazon Amazon

A brilliant summary of the views on culture from a psychoanalytic perspective.
خلاصه ای درخشان از نگرش های مربوط به فرهنگ از نقطه نظری روانکاوانه.
Goodreads

بخش هایی از کتاب تمدن و ملالت های آن (لذت متن)
«من» ما در ذهنمان، مستقل و یکپارچه و متمایز از همه ی چیزهای دیگر است. «من» ما دست کم به ظاهر در برابر جهان بیرون مرزهای دقیقی دارد. فقط در یک حالت، طور دیگری است، حالتی غیرعادی که با این حال نمی شود آن را بیمارگونه نامید. در اوج عاشقی مرز میان «من» و معشوق در معرض محو شدن است. در آسیب شناسی با حالات فراوانی آشناییم که در آن ها مرزبندی میان «من» و جهان پیرامون نامعین می شود یا این مرزها در جای نادرست کشیده می شود. بنابراین حتی احساس «من» انسان در معرض اختلال است و مرزهای آن پایدار نیستند.

آیا این فرض مجاز است که چیزی که در آغاز وجود داشته است (ایگوی رشد نیافته ی کودک) در کنار چیزی که بعدا از آن برآمده است (ایگوی رشد یافته و متمایز شده از جهان خارج) به حیات خود ادامه دهد؟ بی تردید چنین فرضی مجاز است. چنین رخدادی نه در حیطه ی روان شگفت آور است و نه در زمینه های دیگر. در حیات روانی هر آنچه ساخته شده است ممکن نیست زایل شود، یعنی همه چیز به نحوی حفظ می شود و ممکن است در شرایط مناسب، مثلا بر اثر واپسروی به گذشته ی دور، بار دیگر نمایان شود.

آدمی اگر از بدبختی نجات پیدا کند و رنج را پشت سر بگذارد، خود را سعادت مند می داند و به طور کلی احتراز از رنج بر لذت جویی غالب می شود. وسوسه انگیزترین شیوه ی گذراندن زندگی ارضای بی حد و مرز همه ی نیازهاست. اما معنای آن این است که آدمی لذت را برتر از احتیاط بداند و در این صورت باید پس از چندی تاوان لذت را بدهد.