کتاب دل تاریکی

قدیم که ترجمه‌های استاد حسینی را به علت سخت خوان بودن بد تلقی می‌کردند حالا مدتی ست بهانه جدید آورده اند که ایشان نمی‌تواند سبک نویسنده را انتقال دهد ! قشر کتابخوان ادایی کی می‌خواهد تمام بشود کسی نمی‌داند . از ادبیات که چیزی بارشان نیست فقط کتاب بخرند و تند تند مطالعه کرده و انبار کنند ... موفق باشید

ترجمه صالح حسینی از این کتاب واقعا خوب هست و نظراتی که به ترجمه ایشون خرده میگیرند رو نمیفهمم.کتاب در زبان اصلی جزو کتاب‌های تقریبا سخت خوان محسوب میشه،با این حال جناب حسینی دقت بسیار بالایی رو در ترجمه به کار بردن و محصول عشق بودن این ترجمه از همان 20-30 صفحه اول رمان کاملا مشهود هست.نسب به دیگر رمان‌ها از لغات نامتعارف بیشتر استفاده شده که شاید نهایتا مجبور باشید 10-15 بار به لغت نامه رجوع کنید که این دلیل بر ضعیف بودن ترجمه نمیشه. و در نهایت پیشنهاد میکنم خواندن این رمان رو از دست ندید که واقعا یکی از منحصر به فرد‌ترین تجربه‌ها هست.

این کتاب به نوعی اولین کتاب در حوزه ادبیات مدرنیست محسوب میشه و اینکه یه جورایی سند افشاگری استعمار بلژیک بر کنگو و جنایت‌های اون زمان هست. برای دانشجوی ادبیات مخصوصا انگلیسی کتاب خوبی هست. اما صادقانه بگم برای مخاطب قرن ۲۱ چیزی برای ارائه نداره و فلسفه کتاب محدود به تمثیلات استفاده شده از کمدی الهی هست و شخصیت‌ها همگی تیپ هستند. داستان کشش خاصی نداره و پیام خاصی رو هم نمیرسونه. در کل کتاب بزرگی هست اما فقط در تاریخ ادبیات و نه در تجربه خواندن.

فکر می‌کنم در خصوص خود فاکنر و نه ترجمه دل تاریکی، لازم است نکاتی را برای دوستان روشن کنم: ۱. کنراد تباری لهستانی دارد و انگلیسی را پس از دوران جوانی آموخته است. نثر او دارای ساختارها یا واژه‌هائی غیرمعمول است که از ذهن چندزبانه‌اش نشات می‌گیرد. همین امر جملات او را سنگین و غریب می‌کند. ۲. کنراد علاقه داشته مسیر جملاتش را چندین بار تغییر داده و مقصودش را به تدریج بیان کند. در متن کتاب دل تاریکی، برخی جملات بیش از ده خط هستند! پر از توضیح، تردید و بازگشت به گذشته! همانند فاکنر اما با تأمل بیشتر و رنگ و بوی دریا! ۳. کنراد مفاهیم اخلاقی، تمدنی، فلسفی را اغلب با توصیف‌هائی تاریک، تصویر می‌کند. تاریکی در همین داستان، هم استعاره است و هم واقعیت. ترجمه دقیق چنین لایه‌هائی دشوار است. ۴. حضور کتاب‌های کنراد در لیست بهترین‌هائی که باید خواند، به همین دلائل است. در پایان باید عرض کنم کتاب‌های کنراد و فاکنر به سنگینی و پیچیدگی، شناخته شده هستند؛ خواننده فارسی زبان انتظار متنی روان و ساده را نباید داشته باشد. مطالعه این کتاب‌ها با هنرمندی و توانمندی مترجمانی همچو صالح حسینی موجب آشنائی بهتر و دقیق‌تر ما با بزرگان ادبیات جهان خواهد بود.

صالح حسینی مترجم بد کتابهای خوب

سه جلد کمدی الهی و به راحتی خوندم و این صد و بیست صفحه داستان رمقی برام نگذاشت. تازه فهمیدم سعید نفیسی چه مترجمی بوده که اثری مثل ایلیاد هومر و به راحتی میشه خوند. بیست صفحه آخر کتاب و رها کردم تا با ترجمه دیگری بخونم.

ترجمه صالح حسینی رو گرفتم و اصن نتوستم بخونم و ارتباط برقرار کنم. با اینکه با ترجمه کمی ثقیل ارتباط می‌تونم برقرار کنم. ولی فقط ثقیل بودن کلمات مطرح نیست و یک جاهایی غیرقابل فهم هست . ترجمه کاوه نگارش رو گرفتم تازه تونستم درک کنم کتاب چی داره میگه و درش غرق بشم ...

نشر نیلوفر نمیخواد این طرح جلد مضخرف کتاب رو عوض کنه!؟

دیدن اقتباس سینمایی آقای فورد کاپولا به اسم "اینک آخرالزمان" از این کتاب، خالی از لطف نیست. منتها همانطور که عرض کردم، فیلم تنها یک اقتباس است و به نسبت کتاب حول محور دیگری دوران میکند.

با هر ترجمه‌ای، خوندن این کتاب واقعا کار سختیه. داستان در شما کششی برای ادامه ایجاد نمیکند چون که اصلا خط داستانی منسجمی وجود نداره و بیشتر کار بر توصیفات بنا شده.

ترجمه‌های صالح حسینی و سهیل سمی از آثار کنراد ، بهترین اند.

واقعا کسی که نتونه این کتاب رو با ترجمه‌ی خوب آقای حسینی بخونه ، بهتره بره به سمت خوندن شنگول و منگول و ... . برای فهمیدن بهتر داستان هم میتونید مراجعه کنید به جنایتهای وحشتناک لئوپولد دوم پادشاه بلژیک در کنگو از ۱۸۸۵ تا ۱۹۰۶. بعد از خوندن این کتاب متوجه شدم فیلم ( اینک آخرالزمان ) هم برداشتی از همین داستانه. توصیه میکنم که بعد از خوندن این کتاب ، اون فیلم درخشان رو هم ببینید.

لطفاً ترجمه صالح حسینی را موجود کنید

خود ترجمه صالح حسینی نیاز به ترجمه داره😄

پایان داستان هم بسیار فلسفی و عمیق و تا حدودی ناتمام به اتمام رسید . چی گفتم ☺️!

اتفاقا من با ترجمه صالح حسینی خیلی حال کردم و جزو بهترین کتاب هایی شد که تا بحال خوندم فوق العاده بود خصوصا برای کسانی که به داستان‌های دریایی نظیر کتاب‌های ذبیح الله منصوری علاقه دارن فوق العاده ست !

هدف نویسنده از نوشتن کتاب آن است که خواننده را به شنیدن و حس کردن و خاصه، دیدن وادارد... دل تاریکی را بزرگ‌ترین رمان کوتاه قرن بیستم نامیده‌اند...کتاب دل تاریکی ابتدا به صورت سریالی در سال ۱۸۹۹ در مجله‌ی بلک وود به چاپ می‌رسید تا سرانجام در کتابی به نام جوانی که داستان‌های دیگری از کنراد (از جمله داستانی به نام جوانی) را نیز در بر می‌گرفت منتشر شد. این داستان از زمان انتشار مخاطبان و منتقدان بسیاری یافت که اکثر آن‌ها کتاب را به دلیل شیوه‌ی استفاده‌ی ایهام در آن، اثری متفاوت و خاص می‌دانستند. منتقدان هم‌چنین این کتاب را برای شکستن قراردادهای روایی و آنچه آن‌ها ورود ادبیات انگلیسی به قرن بیستم می‌خواندند، ستایش کردند…رمان دل تاریکی ما را به قلب قاره‌ی آفریقا و کنگو هدایت می‌کند که در آن‌جا با مارلو آشنا می‌شویم، مارلو در این داستان مسئول حمل و نقل عاج در یکی از رودخانه‌های جنوبی کنگو است و شیوه‌ای که او با این دنیای جدید و ترس‌هایش روبه‌رو می‌شود در طول داستان روایت می‌شود. درست مانند مارلو، جوزف کنراد در سال ۱۸۹۰، سفری دریای را به کنگو تجربه کرد و از این رو بسیاری از اتفاقات داستان و توصیفات آن از خاطرات و تجربیات واقعی کنراد برگرفته شده‌اند.

دلم می‌شکنه وقتی می‌بینم کسایی که حتی سر سوزنی با فن ترجمه تخصصی آشنا نیستن، میان به همین راحتی دکتر حسینی رو نقد میکنن... اینجا که بستر مناسبی برای بحث نیست، اما توصیه میکنم اول با شخصیت صالح حسینی و تحصیلاتش‌آشنا باشین، بعد برید در رابطه با اصول ترجمه مطالعه کنید. نهایتا کلاه خودتون رو بذارید قاضی و ترجمه‌های دکتر رو بخونین. یاعلی

صالح حسینی مردی برای نابودی کتاب

من چند تا کتاب از نشر دبیر دارم . همه ترجمه‌های قابل قبولی دارند .اگه بخوام بخرم کتاب رو از این نشر میخرم . با اینکه صالح حسینی آدم با سوادی است ولی سبک ترجمه اش متن رو سخت‌تر میکنه. و چون سبک ترجمه اش برند شده براش و یه عادت شده نمی‌تونه در اون تغییری ایجاد کنه متاسفانه.