کتاب سرمایه - نقد اقتصاد سیاسی (جلد اول)

بخش دوم: 2. شیءوارگی انتزاعات (Reification of Abstractions) کل روش مارکس به شیءوارگی انتزاعات بستگی دارد: «کار»، «سرمایه»، «طبقه»، «ارزش»، «کالا». او با این‌ها نه به عنوان ابزارهای مفهومی، بلکه به عنوان شبه‌هستی‌هایی رفتار می‌کند که عمل می‌کنند، تسلط دارند و تاریخ را تعیین می‌کنند. این از نظر فلسفی غیرقابل دفاع است. انتزاعات عمل نمی‌کنند. مردم عمل می‌کنند. ساختارها انتخاب نمی‌کنند. اشخاص انتخاب می‌کنند. نهادها فکر نمی‌کنند. ذهن‌ها فکر می‌کنند. مارکس با تبدیل مقولات تحلیلی به عوامل تاریخی، همان اشتباه دین اسطوره‌ای را مرتکب می‌شود - او عامل انسانی را با یک نیروی نامرئی پنهان جایگزین می‌کند و سپس نظریه خود را پیرامون آن بنا می‌کند. 3. شبه‌علم نظریه ارزش کار) نظریه ارزش کار، موتور مرکزی کتاب سرمایه است. و از نظر مفهومی دچار مشکل است. "۱. ارزش یک جوهر ذاتی نیست، بلکه ارزش رابطه‌ای و ذهنی است، نه ذاتی و عینی. یک چیز به این دلیل ارزشمند نیست که کار در درون آن است. به این دلیل ارزشمند است که کسی آن را بیشتر از آنچه در ازای آن می‌دهد، می‌خواهد. مارکس ترجیح، کمیابی، عدم قطعیت، زمان، نوآوری، کارآفرینی و دانش را نادیده می‌گیرد. او کار را به عنوان منبع ارزش در نظر می‌گیرد، همانطور که فیزیک قرون وسطی آتش را به عنوان منبع گرما در نظر می‌گرفت. ۲. استثمار به وجود تعریف می‌شود: مارکس تعریف می‌کند: سود=کار بدون مزد. اما این یک کشف نیست. این یک تعریف است. اگر من «باران» را به عنوان «هوای ناعادلانه» تعریف کنم، می‌توانم ثابت کنم که آسمان هر بار که باران می‌بارد ناعادلانه است. این تحلیل نیست. این لفاظی دوری است."

بخش سوم: ۴. فروپاشی چارچوب تاریخی) مارکس ادعا می‌کند: ساختار اقتصادی، روبنا را تعیین می‌کند. اما شواهد تاریخی همه جا با او در تضاد است. قانون مقدم بر بازارها است. دین مقدم بر دولت‌ها است. اخلاق مقدم بر قراردادهاست. نهادهای سیاسی، نظام‌های اقتصادی را ایجاد می‌کنند - نه برعکس. تاریخ توسط مبارزه طبقاتی به حرکت در نمی‌آید. تاریخ توسط قدرت، فرهنگ، ایده‌ها، نهادها و رهبری به حرکت در می‌آید. مبارزه طبقاتی یک معلول است، نه یک علت. مارکس علائم را با انگیزه‌ها اشتباه می‌گیرد. ۵. حذف شخص انسان) ویرانگرترین شکست سرمایه اقتصادی نیست. انسان‌شناختی است. مارکس شخص انسان را پاک می‌کند. هیچ وجدان فردی وجود ندارد. هیچ مسئولیتی. هیچ عامل اخلاقی. هیچ حاکمیتی از خود وجود ندارد. فقط طبقات، نیروها، سیستم‌ها و ساختارها وجود دارند. به همین دلیل است که مارکسیسم همیشه اقتدارگرایی تولید می‌کند: خود نظریه جایی برای روح فردی ندارد. هنگامی که شخص ناپدید می‌شود، هر چیزی مجاز می‌شود. ۶. هسته متافیزیکی مارکسیسم الهیاتی است) مارکس خدا را رد کرد اما الهیات را از نو آفرید: "مسیحیت = مارکسیسم، گناه نخستین = مالکیت خصوصی، شیطان = سرمایه، مسیح = پرولتاریا، رستگاری = انقلاب، بهشت = جامعه بی‌طبقه، روز قیامت = بحران نهایی سرمایه‌داری." سرمایه نظریه اقتصادی نیست. این یک فرجام‌شناسی سکولار است. همه شر را با یک منبع توضیح می‌دهد، رستگاری نهایی را پیش‌بینی می‌کند و ایمان مطلق به آینده‌ای را می‌طلبد که هرگز رخ نداده است. این علم نیست. این افسانه است.

بخش چهارم و پایانی: ۷. سم سیاسی) از آنجا که سرمایه، عاملیت فردی و مسئولیت اخلاقی را انکار می‌کند، لزوماً موارد زیر را توجیه می‌کند: سرکوب، اجبار، ترور، سانسور، تمرکز قدرت. هر رژیم مارکسیستی، مارکس را «به اشتباه» به کار نبرد. آنها او را با وفاداری به کار گرفتند. خود کتاب خواستار کنترل کامل بر تولید، گفتار، اندیشه و نهادها است. نتیجه تصادفی نیست. این نتیجه منطقی نظریه است. ۸. بی‌سوادی اقتصادی پنهان‌شده در پسِ عمق) اقتصاد مدرن - اتریشی، نهادی، تکاملی، رفتاری - مدت‌ها پیش کتاب سرمایه را ویران کرد. مارکس موارد زیر را نادیده می‌گیرد: مشکلات دانش (هایک)، انگیزه‌ها، ترجیحات زمانی، کارآفرینی، عدم قطعیت، کشف قیمت، هماهنگی بازار. سیستم او نمی‌تواند نوآوری، سازگاری، رشد یا رفاه را توضیح دهد، بلکه سیستم وی تنها نارضایتی را توضیح می‌دهد. ۹. چرا این کتاب هنوز گمراه کننده هست) سرمایه چیزی مست‌کننده ارائه می‌دهد: "برتری اخلاقی، قطعیت مطلق، دشمنان ساده، توضیح کامل، رستگاری وعده داده شده". این کتاب به خواننده احساس درک کل جهان را می‌دهد. به همین دلیل است که افراد باهوش فریب آن را می‌خورند. نه به این دلیل که حقیقت دارد، بلکه از نظر روانشناختی قدرتمند است. امیدوارم که متن اینجانب برای شما مفید بوده باشد. پیروز باشید.

در جواب این نقد توخالی بگم که مارکس در سرمایه هیچ جا زندگی انسانی را به کار فرو نمیکاهد برعکس نشان میدهد که چگونه کار در جامعه کالایی به صورت انتزاعی ظاهر میشود و سپس این انتزاع به صورت نیرویی عینی بر انسانها حکومت میکند این دقیقا برعکس فرار از تمدن مواجهه با تناقض واقعی تمدن بورژوایی است اینکه میگوید جزء را به جای کل میگذارد در حالی که خود منتقد هیچ تعریفی از کل ارائه نمیدهد کل بدون تحلیل روابط عینی یک شعار توخالی است ادعای دوم مارکس روابط اقتصادی را هستی شناختی میکند؟ مارکس هرگز نمیگوید اقتصاد تنها واقعیت نهایی است او در مقدمه نقد اقتصاد سیاسی به صراحت میگوید روبنا بر ساختار اقتصادی تاثیر میگذارد اما در نهایت ساختار اقتصادی محدودیتهای اصلی را تعیین میکند مثال تاریخی بیاور جایی که نهادهای سیاسی فرهنگ یا دین توانسته باشند بدون تغییر در شیوه تولید جامعهای را به طور کامل دگرگون کنند برعکس تغییر در روابط تولید مثل از فئودالیسم به سرمایه داری است که نظام حقوقی خانواده و حتی مفاهیم عدالت را عوض کرده است این وارونه کردن رابطه نیست درک دیالکتیکی است ادعای سوم مارکس به انتزاعات جان میبخشد؟ متهم کردن مارکس به جان بخشیدن به مفاهیم در حالی که خود منتقد از مفاهیمی مثل قدرت نهادها و رهبری استفاده میکند بدون اینکه بپرسد اینها چه عاملیتی دارند خود او مرتکب همان اشتباه میشود کار سرمایه و طبقه در جامعه سرمایه داری به صورت عینی کار میکنند نه به خیال مارکس شما در درگیری کارگری با کارفرما با سرمایه به عنوان قدرت واقعی روبرو میشوید نه با یک انتزاع ذهنی ادعای چهارم نظریه ارزش کار شبه علم است؟ حرف شما که ارزش ذهنی است یک نظریه است نه واقعیت مسلم آن هم نظریه ای که قادر به توضیح سود در بلندمدت و ثبات نسبی قیمتها نیست ارزش کار نمیگوید کارتنها منبع ارزش است میگوید در یک نظام تولید ساده کالایی ارزش مبادله ای توسط زمان کار اجتماعی ضروری تنظیم میشود این با ذهنی بودن قیمت در لحظه تناقضی ندارد مثال بزن محصولی که کار بسیار رفته اما کسی نمیخواهد بی ارزش است اما محصولی که کار کم رفته اما کمیاب است قیمت بالایی دارد در بلندمدت اگر سود غیرعادی ببیند سرمایه وارد آن بخش میشود تا قیمت به سطح ارزش کار نزدیک شود این نه تعریف که مشاهده است

ادعای پنجم سود تعریف میشود به عنوان کار بدون مزد؟ این حرف تحریف عمدی مغلطه هست مارکس سود را نه تعریف بلکه با مشاهده رابطه مبادله نابرابر نیروی کار استخراج میکند کارگر بیش از ارزش نیروی کار خود ارزش تولید میکند مازاد آن سود سرمایه دار است اگر میگویید این فقط یک تعریف است ثابت کنید جامعه ای که در آن سرمایه دار بدون مازاد کار کارگر سود پایدار داشته باشد ممکن است عملا که چنین چیزی وجود ندارد چون با حذف مازاد نظام سرمایه داری فرو میریزد. ادعای ششم قانون مقدم بر بازار دین مقدم بر دولت؟ این حرف تاریخی غلط است بازارهای اولیه مثل سومر و یونان باستان پیش از دولتهای متمرکز و پیش از حقوق مدون وجود داشته اند دین و اخلاق همیشه درون محدوده‌های مادی عمل کرده اند نه بیرون از آن مثلا عبادت در ادیان ابراهیمی با نحوه تولید معیشت و مازاد پیوند مستقیم دارد بگویید یک نظام حقوقی که کاملا مستقل از ساختار اقتصادی شکل گرفته باشد و سپس اقتصاد را تعیین کرده است چنین چیزی در تاریخ نیست. ادعای هفتم تاریخ توسط ایده‌ها و رهبری حرکت میکند نه مبارزه طبقاتی؟😂 این ایده‌آلیسم خام است بگویید کدام ایده و بدون کدام بستر طبقاتی و اقتصادی توانسته تاریخ را تغییر دهد ایده دموکراسی در یونان در میان مالکان برده شکل گرفت نه برده‌ها ایده حقوق بشر در فرانسه توسط بورژوازی علیه اشرافیت زمین دار به کار رفت ایده ناسیونالیسم در آلمان و ایتالیا توسط سرمایه داران نوظهور برای ایجاد بازار ملی استفاده شد رهبری هم بدون پایگاه طبقاتی هیچ قدرت تاریخی ندارد. ادعای هشتم مارکس شخص انسان را حذف میکند؟ برعکس سرمایه داری است که انسان را به عاملی انتزاعی وابسته به پول و کالا تبدیل میکند مارکس در دستنوشته‌های اقتصادی فلسفی نشان میدهد چگونه کار مزدی انسان را از محصولش از فعالیتش و از انسانهای دیگر جدا میکند اینکه مارکس عاملیت فردی را نادیده میگیرد اشتباه است چون او ساختارهایی را تحلیل میکند که عاملیت را محدود میکنند مگر ما میتوانیم با روح فردی خود تصمیم بگیریم کارخانه ای را بدون سرمایه اداره کنیم یا با وجدان فردی قوانین بازار را لغو کنیم چنین قدرتی وجود ندارد.

ادعای نهم مارکسیسم الهیات سکولار است؟ این اتهام قدیمی و خسته کننده است هر نظام فکری که منشا شر را توضیح دهد و راه برون رفت از آن را نشان دهد به معنی الهیات نیست وگرنه خود اقتصاد نئوکلاسیک هم با فرض کمیابی و حداکثرسازی مطلوبیت یک نوع فرجام شناسی سوداگرانه دارد تفاوت مارکس با الهیات در این است که رستگاری را به عمل جمعی انسانها در تاریخ پیوند میزند نه به مداخله نیروی ماورایی اگر سرمایه داری بر اثر تناقض‌های درونی اش سقوط نکند مارکس میگوید نظریه اش اشتباه بوده نه اینکه ایمان کافی نداشته اید. ادعای دهم هر رژیم مارکسیستی مارکس را وفادارانه اجرا کرده؟ فاجعه بارترین دروغ متن توست رژیم استالینی تصفیه‌های جمعی و اردوگاههای کار را از کجای سرمایه مارکس درآورد مارکس هرگز خواستار لغو پول یا تجارت یا مالکیت شخصی وسایل کار ساده نشد مارکس از جامعه ای حرف زد که در آن رشد قوای تولیدی امکان کاهش ساعت کار و توسعه آزادانه افراد را فراهم کند استالین جز صنعتی شدن اجباری و سرکوب حق سندیکاها چیزی از مارکس نفهمید اگر همه رژیمهای به اصطلاح سوسیالیستی فاجعه بار بودند دلیل رد سرمایه نیست دلیل رد درک نادرست از آن و نبود دمکراسی رادیکال درون شان است اضافه کنم که در زمان استالین مارکسیست‌ها سرکوب میشدند.

ادعای یازدهم اقتصاد مدرن کتاب سرمایه را ویران کرده؟ اقتصاد اتریشی و نئوکلاسیک هیچ کدام بحران‌های دوره ای سود نزولی تمرکز سرمایه و تخریب محیط زیست را پیش بینی نکردند در حالی که سرمایه همه اینها را توضیح میدهد تو میگویی مارکس نوآوری را نادیده میگیرد در حالی که او نوآوری را موتور رقابت سرمایه داری میداند نظریه پردازان نهادگرا و رفتاری همگی به نحوی دارند به سمت تشخیص محدودیتهای مدل تعادل عمومی پیش میروند چیزی که مارکس بیش از صد سال پیش در نقد شکل کالایی و پول گفت ادعای آخر سرمایه مست کند برتری اخلاقی و قطعیت مطلق میدهد تو به جای نقد متن خودت مست برتری اخلاقی و قطعیت مطلقی چون بنیادگرایان بازار آزادی چه کسی دارد برچسب خنده دار و بچه گانه میزند چه کسی مارکس را به فاشیسم استالینی و جهل اقتصادی متهم میکند تحقیق کن ببین اقتصاددانان بزرگی مثل ساموئلسون فون نویمان و لئونتیف سر به چه کتابی کلاه گذاشتند کتاب سرمایه همین حالا هم الهام بخش تحلیل بحران 2008 و 2020 و جنبشهای اقلیمی بوده است نقدی که اوردی از سر نخواندن سرمایه و تکرار پیش داوری‌های سرد جنگ سرد است اگر میخوای کتابیو نقد کنی اول کامل بخونش و فکر کن بعد نقدشو بفرست آقای کورش.

" به همین دلیل است که افراد باهوش فریب آن را می‌خورند. نه به این دلیل که حقیقت دارد، بلکه از نظر روانشناختی قدرتمند است." آفرین استاد شما همیشه انقدر زرنگ بودید؟ بنده قصد توهین به سواد گوهربارتون رو ندارم ولی یه سوال فقط آقای کورش اندیشمندانی مثل انیشتن و سارتر و آلتوسر و گرامشی و برتولت... همشون فریب روانشناختی خوردن و شما فقط حقیقتو پیدا کردی؟

تمام این افرادی که شما نام بردید، فقط با یک اصل ساده (داشتن آزادی بیان و اندیشه حق تمام انسان‌ها بوده و این حق از طرف خداوند به آنان داده شده و هیچ کس نمی‌تواند این حق را از بشر سلب کند (حقوق طبیعی که تفکر امثال هابز، لاک و استوارت میل بود))، امکان بیان نظریه‌ها و منطق خود رو داشته‌اند. (من با این حرف الهی بودن این حق کاری ندارم و نه اون رو تایید و نه تکذیب می‌کنم). مارکس به دنبال ساخت انسان طراز نوین و عدالت اجتماعی گسترده و دیکتاتوری پرولتاریا بود و این کار با اون حق اولیه که گفتم تمامن در تضاد هستش. اگر به دنبال دلیل‌های این ایراد من هستید پیشنهاد می‌کنم جلد دوم کتاب قانون، قانون‌گذاری و آزادی فریدریش فون هایک رو مطالعه کنید.

سلام جناب نعمت زاده درست میفرمایید اصولا اون قوانین اخلاقی و ساختار اجتماعی که مارکس بهش اشاره داره یک دیدگاه ایده‌آلیستی هستش برای دفاع و توجیه کاستی‌های سرمایه داری.این تفکر مارکس نقد اقتصادی بزرگی را بنا نهاد که طیف وسیعی از احزاب سیاسی وام دار آن هستند این دوستانی هم که اوج نقدشان به موضوع دیکتاتوری پرولتریا هست با بستر تاریخی همان موقع این حرف را بسنجند این موضوع که الان غلط بنظر میاد تاریخیت داره. یک کاربر سایت هم در متنی به قول خودش ۳ تا ایراد وارد کرد در ارتباط با دومی باید بگم پست مدرنیسم و مارکسیسم زره‌ای شباهت ندارن سومی هم مارکس چنین چیزی مطرح نکرده

کورش بیشتر بخوان و کمتر حرف بزن

آقای نعمت زاده، شما در چند کامنت پایین‌تر گفتید که بزرگان لیبرالیسم از این نوع اندیشه استفاده کردند و اینطور که معلومه هنوز به این حرف خودتون ایمان دارید، پس لطف بفرمائید و چند نفر از بزرگان لیبرال و نئولیبرال برای ما مثال بزنید که از اندیشه‌های مارکس استفاده کردند تا سطح اندیشه‌های خودشون رو گسترده‌تر کنن. من حداقل اینقدری مطالعه دارم که بدونم امپریالیسم و لیبرالیسم یکی نیست. شاید هر دو بر اساس تفکر سرمایه‌گرایی باشن ولی دلیل نمیشه هر دو اندیشه یکی بشن. همون قدر که اندیشه‌های تروتسکی و استالین یکی نیستند. منشا الهی اخلاق در اندیشه‌های لیبرال فقط بخشی از نگرش نسبت به استقلال تفکری هستش، همان‌طور که همه لیبرال‌ها مذهبی یا ضدمذهب نیستند.

مارکس در سرمایه به درستی استدلال میکنه، تقسیم کار و پیوندِ مناسباتِ تولید با اَشکالِ خاص مالکیت، شالوده یِ ساختاری واقعی رو می‌سازه که منجر به توزیع نابرابر کالاها و عدم دستیابی به ثروت اجتماعی (آنگونه که اسمیت میگه) میشه.بدین سان طبقات اقتصادی و به تبع آن اجتماعی مختلف با منافع مختلف پدید میان. طبقات عمده در جامعه سرمایه داری، در کنار طبقات متوسط و فرودست و تهی دست عبارتند از: سرمایه داران صنعتی(کارخانه داران و سرمایه گذاران و بانک‌ها و ...)، مالکان و زمین داران بزرگ و پرولتاریا (کارگران روزمزد با ساعات کار نیمه وقت یا پاره وقت).اختلاف اجتماعی آنها دراین است که بورژوازی(طبقه سرمایه داری) وسایل و امکانات تولید را دراختیار داره و در مقابل پرولتاریا فقط صاحب نیروی کاره.بنابراین پرولتاریا مجبوره نیروی کارشو مثل یک کالا عرضه کنه و استثمار بشه چون بورژوازی این کالارو ارزونتر از ارزش واقعیش می‌خره (طبق همون اصول عرضه و تقاضا و رقابت و همچنین این واقعیت که ابتکار عمل دستشه چون ثروت دستشه). ساختار و پویاییِ این مناسبات اقتصادیِ زیربنایی و استثمار طبقه یِ کارگر از طریق روبنایِ ایدئولوژیکی مذهب و اخلاقیات و حقوق و دخالت سیاست از طریق نهاد قدرت (قوای۳گانه) اثبات، توجیح، تائید و در صورت لزوم سرکوب میشه (به نفع طبقه سرمایه دار) مارکس میگه (و بدرستی هم میگه) این زیربنایِ ساختاری و کارآمد برای بورژوازی و این روبنایِ ایدئولوژیکی، لوازم و شرایط فرایندهای اقتصادی و علل توزیع نابرابر قدرت و مالکیت، در مجموع آگاهیِ کاذبی بوجود میاره که پرولتاریا را از قیام در برابر طبقه یِ بورژوا (مالکان و سرمایه داران و...) باز میداره. اصطلاحِ دیکتاتوریِ پرولتاریا دقیقاً در این بستره که معنی پیدا میکنه(یعنی قیام در برابر این ساختار زیربنایی و روبنایی که داره این نابرابری و استثمارو از منظر حتی اخلاقی و دینی توجیح و اگه نتونست با قدرتِ دولت سرکوب میکنه) و آن معنی ایِ که طرفداران لیبرالیسم و کاپیتالیسم از اصطلاحِ دیکتاتوریِ پرولتاریا، برضدِمارکس تبلیغ می‌کنند در واقع محتوایی ست که لنین برای این اصطلاح قائل شده و در آثارِ مارکس جایی نداره.

کورش ... شما همون کامنت منم درست نخوندی

باشه پس فکر نمی‌کنم شما مشکلی داشته باشید به این چند سوال جواب بدید: اول، کجای تفکر لیبرال با نابودی گروه یا طبقه‌ای (مثلا برژوازی) و دادن قدرت مطلق به تمام مردم (لویاتان پنهان) موافقت کرده؟ دوم، بله خیلی از مکاتب می‌تونن رادیکال بشن ولی وقتی یکی میگه که باید نظم جهانی تغییر کنه و تمام سنت‌ها باید حذف و پست‌مدرنیته‌ی امروزی جایگزین اون بشه، این ایدئولوژی دقیق کجاش جای دفاع داره؟ سوم، من نمی‌دونم این از شارلاتانی چه کسانی هستش، ولی میشه لطفا جواب بدید که اگر شما ابزار تولید، تمام منابع طبیعی و کلیت بازار معیشتی جامعه رو در اختیار دولت قرار بدید، دولت دیگه چه دلیلی داره که نسبت به اشتباه‌های خودش پاسخگو باشه!؟ از این خواب کودکانه بیاید بیرون، انقدر مثال نقض درمورد تفکر شما وجود داره که بعضی از روشنفکران لیبرال چندین کتاب نوشتن ولی هنوز جا برای انتقاد وجود داره. اگر نمی‌خواید به عقایدتون ایرادی گرفته بشه، اونو برای خودتون نگه دارید. مرسی

سلام جناب ارشدی . به نکات خوبی اشاره نمودید. این کاربرسایت یک شاه اللهی است و خودش را در پشت لیبرال مسلکی و آزادی خواهی ظاهری مخفی نموده.. در حالی که در آرزوی استبداد همایونی مقبور گذشته است.که باید به ایشان گفت زهی خیال باطل . آرامش قبرستانی حکومت گذشته به زباله دان تاریخ پرتاب شده و تجدید آن خواب و خیال است .خواب و خیال.

درود من نمیدونم ایشون شاه اللهی باشد یا نه ولی درکل متاسفانه بعضی سلطنت طلب‌ها و حتی دیده شده محافظه کاران رژیم کنونی برای توجیه عقایدشان به خود برچسب لیبرال می‌زنند در صورتی که این‌ها را اصلا در خارج لیبرال نمی‌دانند و خود این‌ها هم هیچجوره دوست ندارن لیبرال صدا بشن.و خودشان را قاطعانه ناسیونالیست می‌دانند و دیگران آن‌ها را محافظه کار اما داخل ایران بعضی از دوستان کم سواد و حتی بعضی طرفدارن رژیم هم خودشون رو لیبرال می‌نامند لیبرال دموکراسی حال حاضر ۱۸۰ درجه با عقاید این‌ها در تضاد هستش

خطاب به کاربر سایتی که گفته سوسیالیسم تمام قدرت رو میده به دولت. مارکس هرگز چنین حرفی نزده این از اصول لنینیسم هستش که حکومت شورایی کشور رو حکومت میکنه. مارکس معتقد بود که پرولتریا باید قدرت رو به دست بگیره. خواهشا وقتی سواد کافی در مبحث مورد نظر رو ندارید با اعتماد به نفس تمام نظر ندید. یا در واقع وقتی کتاب رو نخوندید نظر ندید.کاربر سایت دوم هم در جواب کامنت بنده که به درخواست خودم حذف شد متنی نوشت. که باید بگم درست میفرمایید امروزه هر نئونازی به خودش برچسب لیبرال میزنه درحالی که نمیدونه اون لیبرالیسم مورد نظرش از سال ۲۰۰۸ پروندش تا حدودی بسته شده. نئولیبرالیسم حال حاضر ۱۸۰ درجه با عقاید این دوستان به ظاهر لیبرال و آزادی خواه متفاوت هستش

برام جالبه که هیچ کدوم از شما استادهای گرامی به ایرادهای گرفته شده کاربر اول جواب نمی‌دید، بلکه دقیقا مثل یک مارکسیست واقعی با توهین و تمسخر سعی می‌کنید فقط از پاسخگو بودن فرار کنید😂. فقط چون یکی با شما مخالف هستش میشه شاه اللهی یا حکومتی، حقا که رمون آرون و راجر اسکروتن شما رو خوب شناخته بود. شمایی که به یک انتقاد ساده اینطوری جواب می‌دید، وای به حال روزی که تصمیم‌گیر یه مملکت بشید. حتما گولاگ‌ها رو با شکوه‌تر از قبل بازسازی می‌کنید و این بورژوازی (مخالف‌هاتون) رو برای اصلاح و تربیت مجدد روانه می‌کنید تا بلکه با فهم بهتر به آغوش جامعه برگردند و در راه تحقق جهان سوسیالیستی شما قدم بردارند. جالبه!

کورش! حالا راستش رو بگو شاه اللهی هستی یا نه؟ شاه اللهی جماعت اجازه نمیده که کار مخالفش به کولاک و گولاک بکشه، در جا حکم رو اجرا می‌کنه.

چه استدلالی! اولا که فقط جلد اول عامه فهمه و جلد دو و سه خیلی تخصصی میشه برای همین تیراژ و خرید میاد پایین ، نه اینکه مخاطب با خواندن جلد اول پشیمان بشه ! و دوما ،تا بوده همین بوده ، حتی کتابهای عامه پسند هم جلد یکشون پرفروش‌ترین بوده نسبت به بقیه جلدها

ببین داداش گلم من فیلسوفانه زندگی میکنم بزاردلیل فحش به مارکسو برات بگم.....شما اول کتاب پرسش هایی ازمارکس رو بخون...بعد کتاب استالین مخوف رو بخون....کتاب‌های لنین رو بخون و زندگینامه لنین و استالین رو هردو ازمکتب مارکس بودن...اما نتیجه این حذب سوسیالیست کمونیست شد دو دیکتاتوروحشتناک...ببین برادرمارکس برای انتشار مقاله مانیفست کمونیست از پول‌های کارگرهای کارخانه پدر انگلس دوستش استفاده کرد چون فقیربود پس خودشم خیلی به مکتب و راهش ایمان نداشت...کمونیست به شاخه‌های چپ...توده..رادیکال....تقسیم میشه که متاسفانه هر۳گروه افراطی هستن وجامعه را نابود میکنن...دوست خوب من اگه به قول مارکس با برژواها سرمایه داری مبارزه میکردیم...امروز این گوشی تو دست شما نبود...چون سرمایه داران با رقابتی که انجام میدن صنعت تکنولوژی پیشرفت کرد اگه جامعه دست پرولتاریا کارگران اداره میشد یه جامعه بی سواد و پارینه سنگی داشتیم مث کره شمالی....پس خیلی مارکس روپیغمبر نکنیدمکتب مارکسیسم خودش بله خوب هست...مثلا مارکس بک کارعالی که کرد اوردن ماتریالیسم از فویرباخ و اوردن دیالکتیک ولی ازنوع پویاش از هگل بود...حتما کتاب ماتریالیسم دیالکتیک رو بخون...اگه مطالعه زیاد داشته باشین حرفای منو دنبال کنید و بدونید چی گفتم قطعا اینقدر چنداتیشه از مارکس دفاع نمیکردین🌱

دوست گرامی، پیرو حرف آقا سینا، من هم می‌خواستم چند مورد رو توضیح بدم. اول، اگر کسی دغدغه‌مند باشه برای هر موضوع‌ای، نمی‌شه گفت که انتقاد (حتی شدید) دیگه بهش وارد نیست، همون‌طور که یک دوستی می‌گفتن: (خطرناک‌ترین آدم‌ها، کسانی نیستند که به دنبال قدرت مادی یا معنوی هستند، بلکه کسانی هستند که با تموم وجود قبول دارند که در مسیر تحقق عدالت اجتماعی حرکت می‌کنند، چرا که اون‌ها همه چیز رو فدای همون عدالت‌ای می‌کنند که می‌تونه با گذر زمان تمام مفاهیم‌ش عوض بشه). دوم، بیشتر دنبال کننده‌های این فرد به دو دسته تقسیم می‌شن، تعداد زیادی فقط به حرف‌هاش گوش داده و اون رو به عنوان بخشی از دانش کسب شده خودشون ذخیره می‌کنند، ولی تعداد کمی هم اون رو بیش از حد جدی می‌گیرن و تلاش می‌کنند که تمام ساختار جامعه رو بر اساس حرف‌هاش بسازند (که نمونه‌هاش عملی شدنش هم کم نیستند). سوم، آمریکا و اروپای غربی نماد لیبرالیسم یا غرب‌گرایی نیستند، همون‌طور که ایران نماد شرق‌گرایی نیست. این جمله غرب‌گرایی بیشتر برای مخالفت با مدرنیته هستش و نه خود غرب (همون‌طور که فت فوبیا به معنای ترس از افراد چاق هستش، در صورتی که منظور اصلی توقف انتقاد از افراد با اضافه‌وزن هستش ولی خب گفتن واژه ترس، به ایدئولوژی شما رنگ و بوی مردمی‌تری میده.) سوم، هیچ انسانی مقدس نیست و همه ما (حتی خود من) باید همیشه از طرف مخالف مورد انتقاد قرار بگیریم تا ضعف‌های خودمون رو بهتر بشناسیم و اونا رو رفع کنیم، نه اینکه با ساکت کردن بقیه روی اونا سرپوش بذاریم. چهارم، اون به دنبال ارائه راه حل‌ای بود که خودش در انجام دادن (سیاست‌مدار بودن یا اداره کردن چیزی) تجربه کافی و صلاحیت درست‌ای نداشت (این ایده‌های این فرد مثل کسی بود که تا حالا کشاورزی نکرده باشه و درمورد کاشت هندوانه و برنج در بیابان نظر کارشناسانه بده). شاید اون انسانی رو به منظور کشتن خوار نکرده باشه، ولی ایده‌ها و نظریه‌هاش باعث مرگ میلیون‌ها انسان بی‌گناه شد (خودش انجام نداده، ولی ایده‌هاش چرا). پنجم، من با حرف شما کاملا موافق هستم و به نظر من هم همه باید قبل از نقد مطالب طرف مقابل رو گوش بدن و بعد انتقاد یا تعریف خودشون رو بیان کنند. ممنونم از این که وقت گذاشتین و مطلب من رو مطالعه کردید.

کارل مارکس ؛فیلسوفی که بلندای قامت علمی اش به آسمان میرسد .

حسن مرتضوی