کتاب چرا ادبیات؟

Why the literature

مشخصات کتاب چرا ادبیات؟
مترجم :
شابک : 9789648578034
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 93
سال انتشار شمسی : 1398
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 7
زودترین زمان ارسال : 25 آبان

معرفی کتاب چرا ادبیات؟ اثر ماریو بارگاس یوسا

"چرا ادبیات" شامل سه نوشتار از ماریو یوسا است: 1) چرا ادبیات؟؛ 2) فرهنگ آزادی؛ 3) آمریکای لاتین: افسانه و واقعیت. نام "چرا ادبیات" از مقاله نخست آن گرفته شده است. بخش اول مهم ترین بخش آن است. که یوسا در آن به اهمیت خواندن اشاره می کند و مشکلاتی که در جامعه ای که مطالعه زیادی در آن وجود ندارد اشاره می کند. بخش دوم کتاب سخنرانی یوسا در سال ۲۰۰۰ است که در آن در مورد تهاجم فرهنگی صحبت می کند. و در نهایت بخش سوم، گفتگوی دو نفر با یوسا در مورد ادبیات است.

کتاب چرا ادبیات؟

ماریو بارگاس یوسا
ماریو بارگاس یوسا، در ۲۸ مارس سال ۱۹۳۶ در آرکیپای پرو به دنیا آمد. وی تنها فرزند پدر و مادرش بود و والدینش پنج ماه بعد از ازدواج از هم جدا شدند. ۱۰ سال اول زندگیش را در بولیوی و با مادرش گذراند. پس از آن که پدربزرگش مقام دولتی مهمی در پرو به دست آورد، همراه مادرش در سال ۱۹۴۶ به سرزمینش بازگشت. دوران کودکی او با سختی سپری شد.در ۱۴ سالگی پدرش وی را به دبیرستان نظام فرستاد که تأثیری ژرف و پایا بر او نهاد و ایده ی نخستین رمانش را در ذهنش پروراند. نگرش داروین گرایانه ی او نسبت به زندگی حاصل تجربه ...
قسمت هایی از کتاب چرا ادبیات؟ (لذت متن)
معتقدم جامعۀ بدون ادبیات، یا جامعه ای که در آن ادبیات به گوشه کنار زندگی اجتماعی و خصوصی آدمی رانده می شود و به کیشی انزواطلب بدل می گردد، جامعه ای است محکوم به توحش معنوی که حتی آزادی خود را به خطر می اندازد.

اما ادبیات از آغاز تا اکنون و تا زمانی که وجود داشته باشد فصل مشترک تجربیات آدمی بوده و خواهد بود و به واسطۀ آن انسانها می توانند یکدیگر را بازشناسند و با یکدیگر گفتگو کنند، و در این میان تفاوت مشاغل، شیوۀ زندگی، موقعیت جغرافیایی و فرهنگی و احوالات شخصی تأثیری ندارد. ادبیات به تک تک افراد با همۀ ویژگی های فردی شان امکان داده از تاریخ فراتر بروند.

هیچ چیز بهتر از ادبیات به ما نمی آموزد که تفاوتهای قومی و فرهنگی را نشانۀ غنای میراث آدمی بشماریم و این تفاوتها را که تجلی قدرت آفرینش چندوجهی آدمی است بزرگ بداریم. مطالعۀ ادبیات خوب بی گمان لذت بخش است، اما در عین حال به ما می آموزد که چیستیم و چگونه ایم، با وحدت انسانی مان و با نقص های انسانی مان، با اعمال مان، رویاهامان و اوهام مان، به تنهایی و یا روابطی که ما را به هم می پیوندد، در تصویر اجتماعی مان و در خلوت وجدانمان. زندگی واقعی، که سرانجام در روشنایی آشکار می شود، و تنها زندگیمان که به تمامی زیسته می شود ادبیات است. بورخس همیشه از این پرسش که «فایدۀ ادبیات چیست؟» برآشفته می شد. او این پرسش را ابلهانه می شمرد و در پاسخ آن می گفت «هیچ کس نمی پرسد فایدۀ آواز قناری و غروب زیبا چیست.» اگر این چیزهای زیبا وجود دارند و اگر به یمن وجود آنها، زندگی حتی در یک لحظه کمتر زشت و کمتر اندوهزا می شود، آیا جستجوی توجیه عملی برای آنها کوته فکری نیست؟