کتاب خوشه های خشم

چند روزی میشه دارم خوشه‌های خشم همزمان با ۴ ترجمه معروف(آقایان اسکندری،شریفیان،زرکوب و دوج)میخونم.تا الان تا انتهای فصل ۴ کتاب‌ها رو خوندم.نکته بسیار عجیبی که دیدم اینه که چقدر تو بعضی جاهای کتاب جملات ترجمه شده با هم زمین تا آسمان فرق دارن! اصلا انگار هر مترجم یه کتاب دیگه رو ترجمه کردن!کلی از نطر معنایی فرق دارن.متاسفانه در اینجا مجال آوردن اون بخش‌ها نیست.اما خودتون برید ۴،۵ فصل اول کتاب رو که صفحه هاش زیاد هم نیست بخونید با ۴ ترجمه تا متوجه عرایضم بشید در کل با این اوصاف من با اینکه خودم ترجمه رضا اسکندری رو خریدم اما با ترجمه شاهرخ زرکوب بیشتر کنار میام.با اینکه ترجمه شاید قدیمی باشه اما جمله بندی‌های زیباتری داره.مخصوصا در ترجمه و انتقال جملات قصار کتاب به طرز زیباتری عمل کرده

با ترجمه آقای مسکوب مطالعه کردم و البته کتاب چاپ قبل انقلاب بود به همین خاطر فکر میکنم سانسور در حداقلی‌ترین حالت بود. خود کتاب، کتابی سخت خوان هست و شخصا ارتباط نگرفتم، اگرچه که میشه ترجمه رو هم عامل مهمی دونست اما ترجمه‌های دیگر رو مقایسه نکردم که نظری در این رابطه بدم. در ادامه یکسری نقد‌ها و نکاتی که به نظرم رسید رو میگم که اگر خیلی حساس باشید ممکنه شامل اسپویل باشه. !هشدار اسپویل قسمتی از داستان! : مورد اول اینکه تفکرات سوسیالیستی نویسنده روی روند داستان تأثیر خودش رو داره، اما بعضی موارد کمی غلو آمیز هستند. بطور مثال مهربانی اکثریت افراد با همدیگر بصورت غیرواقعی و اغراق شده وجود داره. آدمی که شاید از نان فردای خودش خبر نداره و با دست و دل بازی و بدون هیچگونه چشمداشت از سهم خود برای افراد غریبه میگذره. این اتفاق چندین بار در طول رمان تکرار میشه و خصوصا در آن برهه از تاریخ آمریکا کاملا با واقعیت همسو نیست. مورد بعدی برخی توصیفات و اضافه کاری هایی در داستان هست که میشد از آنها صرف‌نظر کرد. البته این مورد تا حدودی شخصی هست و به سبک نویسنده و محتوای مورد علاقه خواننده هم بسیار بستگی داره اما خب، مواردی نبود که مفید و جریان ساز باشه. اشاره مستقیم نمیکنم تا اگر خواننده ای مشابه من بود خودش متوجه این موارد در متن بشه. موارد مثبتی هم وجود داشت که اگر بخوام مثال بزنم شخصیت پردازی و فضاسازی مناسب نویسنده هست که البته یکی از بزرگ‌ترین نقاط قوت استاین بک هم همین موارده. دو اثر دیگر به نام "ماه پنهان است" و "موش‌ها و آدم ها" که کوتاه‌تر هستند رو هم قبلا خونده بودم و بسیار زیبا و دلنشین بودند، خصوصا موش‌ها و آدم‌ها که با وجود کوتاهی کتاب بسیار موجز و تأثیرگذار بود و به شدت پیشنهاد میکنم، خصوصا اگر از این کتاب هم خوشتون اومد.

سبک جان اشتاین بک ناتورالیسم هست یا رئالیسم؟ اگه کسی مطلع هست بگه ممنون

فیلم این اثر هم توسط جان فورد در سال ۱۹۴۰ با همین نام ساخته شد.با بازی هنری فوندا.پیشنهاد میکنم بعد از خوندن کتاب فیلم رو ببینید.

ترجمه انتشارات روزگار ترجمه خوب، روان، ساده و قابل قبولی هست و هیچ دستبرد و یا تغییری در ترجمه ایجاد نکرده. کیفیت چاپ و جلد کتاب هم خوب بود. راجع به خود کتاب هم که یکی از برترین آثار انگلیسی زبان در دنیاست.

بسیار بسیار کتاب زیبایی بود، کتابی که چنان با اون و شخصیت‌هاش ارتباط برقرار می‌کنید که دوست دارید هر دقیقه وقت خالی خودتون رو با خواندن این کتاب پر کنید؛ در بعضی فصل‌های کتاب جان اشتاین بک انگار حال و هوای این روزگار ما ایرانیان رو به زیبایی هرچه تمام‌تر توصیف کرده (به عنوان مثال تمامی جملات فصل چهاردهم)؛ اگر تا این لحظه این کتاب رو مطالعه نکردین میتونم بگم خوشبخت هستید که لذت خواندنش رو برای اولین بار تجربه خواهید کرد، و از اینکه تا این لحظه همچین شاهکاری رو نخوندین واقعا عقب هستید از لذت کتابخوانی... تنها افسوسی که باقی می‌ماند این است که جان اشتاین بک بعد از نوشتن این کتاب و بعد از چند مدتی که با دولتمردان و افراد متمول رفت و آمد کرد تمام اعتقادات خود را تغییر داد و نگاهش به زندگی نگاهی کاملا مادی گرایانه شد... نکته جالب دیگر این است که هوش‌های مصنوعی «CoPilot» و «ChatGPT» به تنها کتابی که نمره ۱۰۰ از ۱۰۰ (برای ارزش خواندن) داده است، یکی «خوشه‌های خشم» هست و دومی «صدسال تنهایی» گابریل گارسیا مارکز..توصیه دیگر بنده این است که اصلاً و ابداً نسخه صوتی این کتاب با صدای «آرمان سلطان زاده» را گوش ندهید، چون میشه گفت ضعیف‌ترین خوانش آقای سلطان زاده هست...

دوستان چرا تعداد صفحه‌ها در قطعه و فونت‌های مختلف فرق میکنه نسخه ای که من دارم از نشر امیر کبیر سال ۶۱ چاپ شده و ۵۲۰ تا صفحه داره ولی قطع بزرگ ۸۰۰ تا صفحه داره بخواطر تفاوت اندازه کتابه ؟

یکی از بهترین رمان هایی بود که خونده بودم فوق العاده است نشر به سخن خوندم ترجمه اش واقعا خوب بود

بهترین ترجمه آقای اسکندری نشر سخن. واقعا لذت بردم

جدی دوستان ترجمه‌های دیگه رو نخوندم ولی ترجمه شاهرخ مسکوب خیلی خوبه و سانسور نداره یا خیلی کم داره کتابم که دیگه نیاز به تعریف نداره امیر کبیر خوب ویراستاری کرده و ترجمه رونی هست و خوب توضیح داده من که راضیم

سلام دوستان نشر امیر کبیر خوب این کتاب رو درآورده ترجمش خوبه بهتر از ترجمه آفای اسکندریه ؟

دو سال از خوندن این کتابم میگذره که کتاب انشارات مجید رو خوندن ترجمه آقای اسکندری. و هنوز هم در ذهنم بهترین کتابی است که تا بحال خوندم و بهش فکر میکنم. بسیار پیشنهاد میکنم خوندن این رمان رو.

لعنت به این قیمت‌ها

هر ترجمه‌ای میخونید ماله شریفیان اصلا پیشنهاد نمیدم. بشدت کلمه‌هارو نصفه نیمه ترجمه کردند. غلط املایی تا دلت بخواد. کلمه‌های که جدیدا توی ماهواره و تایپ نسل امروزه می‌نویسند. خواس.. دوس.. و از این قبیل.. غلط املایی هم تا دلت بخواد. بنده تا صفحه ۶۴ خوندن کلافه شدم. ترجمه بدی نیست ولی املا و نوع نوشتار گند زد به کار. البته بنده چاپ اول این کتاب گرفتم نمیدونم توی چاپ‌های بعدی دادند دست ویراستار یا نه. در کل خواستم کمکی کرده باشم.

به نظر من که هیچکدوم از ترجمه‌های موجود کامل نیستند و پر از اشکال هستند، حتی ترجمه اسکندری که اینقدر ازش تعریف می‌کنند. به عنوان مشت نمونه‌ی خروار، ترجمه اسکندری و شریفیان، رو با متن اصلی (دو صفحه اول از فصل دوم) مقایسه کردم. دو جا رو هر دو ناقص ترجمه کردند: اول. ( اِ هیوج رِد ترانسپورت تراک: کامیون باری بزرگ قرمز رنگ). شریفیان باری (ترانسپورت) و اسکندری قرمز (رد) بودن کامیون رو ترجمه نکردند. دوم. نوشته روی کامیون: هر دو مترجم نوشتند: با حروف درشت نوشته شده بود. در حالی که در متن اصلی دقیقا به اندازه‌ی حروف (این تواِلو اینچ لِتِرز) (حروفی به اندازه‌ی 12 اینچ) اشاره کرده بود. خوب، اشتاین بک اگر میخواست خودش هم میتونست بنویسه با حروف درشت ولی اندازه رو دقیق ذکر کرد. مترجم‌ها هم باید دقیق ذکر میکردند، یعنی می‌نوشتند: با حروفی به اندازه‌ی 30 سانتی متر). اسکندری دو جا رو اشتباه ترجمه کرد. اول در مورد قفل برنجی که به درهای بزرگ پشتی (عقبی) کامیون زده شده بود که در متن اصلی نوشته (بیگ بک دورز: یعنی درهای بزرگ عقبی) ولی اسکندری ترجمه کرده (درهای بزرگ مشکی اش). اصلا کلمه مشکی در متن اصلی وجود ندارد. احتمالا بک (عقب) رو بلک (مشکی، سیاه) دیده که اشتباه بدی است. اشتباه دوم اسکندری، این بود که فن داخل دیوار که بالای درب ورودی بود رو (پنکه سقفی) ترجمه کرد. اول اینکه در متن اصلی نوشته شده (اوت لِت فن: یعنی فن خروجی)، دوم نوشته (این ایتس سیرکیولار هول: در سوراخ دایره ای اش). یعنی فن در یک سوراخ دایره ای قرار داشت که بالای درب ورودی بود (اُوِر دِ اینترنس). شریفیان این قسمت رو درست ترجمه کرد (در سوراخی روی در ورودی، هواکشی کوچک بی سروصدا می‌چرخید) ولی اسکندری ترجمه کرده (پنکه سقفی کوچک در بالای ورودی رستوران در حال چرخیدن بود). اگر-فرض محال- ترجمه اسکندری رو درست بدونیم پس تکلیف سوراخ دایره ای چه می‌شود؟ پنکه سقفی چطور با سوراخ دایره ای جور در می‌آید؟ پس در واقع، هواکش بوده که در یک سوراخ دایره ای روی درب ورودی قرار داشته و بی صدا کار می‌کرده و نه پنکه سقفی! (ضمن اینکه اسکندری کلمه بی سروصدا که در متن اصلی اومده رو هم ترجمه نکرد).

سلام من کتاب رو تازه تموم کردم و گفتم شاید صحبتام براتون مفید باشه اول بگم ک من نشر مجید(به سخن)با ترجمه آقای اسکندری خوندم و به جرئت میگم ترجمه فوق العاده بود و با نشر نگاه هم مقایسه کردم که باید بگم علاوه بر اینکه ترجمه بشدت روون تره بلکه کتاب به مراتب سانسور کمتری داره مثلا اوایل کتاب تو مکالمه تام و راننده کامیون اون شعری ک راننده میخونه نه تنها بد ترجمه شده بلکه بشدت هم سانسور شده و اصن شعر رو عوض کردن و از اونجایی ک نثر جان اشتاین بک خیلی خودمونی و خیابونیه سانسور فحش‌ها یا لفظ‌های شخصیتا باعث میشه از فضای داستان فاصله بگیریم ک تو نشر مجید این موضوع وجود نداره راجع به نشر امیرکبیر هم نمیتونم چیزی بگم چون مقایسه نکردم راجع به خود کتاب هم بخام بگم فقط میتونم بگم با یه شاهکار طرفید داستان به شدت واقعیه، قهرمان نداره، شخصیت‌های عجیب غریب و به دور از تصور نداره ،اتفاقاتی ک میوفته معمولا اتفاقای معمولیه و اتفاق عجیبی تو داستان نمیوفته، ولی به قدری دوست داشتنی روایت میشه ک نمی‌تونید انس نگیرید با کتاب. مثلا یه جا هست اوایل کتاب که راجع به یه ساندویچی بین راهی صحبت می‌کنه و من باهاتون شرط می‌بندم این سکانس تا مدتها تو ذهنتون میمونه یا اواخر کتاب یه جا هست ک مادر کتاب دو تا جوک راجع به وضع آمریکا نقل قول می‌کنه و اونجا مصداق بارز واقعی بودن کتابه چون هیچ کدوم از شخصیتا نمیخان جمله‌های عجیب غریب بگن یا فلسفه عجیبی ندارن مثلا میگم جنایت و مکافات شاهکاری ولی چقدر احتمال داره یه آدم با طرز فکر راسکونیکاف تو زندگیتون ببینید؟ ولی شخصیتهای خوشه‌های خشم همشون ملموسن کتاب عملا توضیح خاصی راجع به شخصیت‌ها نمیده مثل کتابهای ادبیات روس که چند صفحه راجع به یه شخصیت صحبت میکنن ولی میاد مثلا کارکتر عمو جان رو با گفتن یه خاطره ازش تو دهنتون میسازه و شما میتونید شخصیت رو با همون کارکتر بشناسید و این بنظرم اوج هنر جان اشتاین بکه و نوبل نوش جونش آخر کتاب هم اتفاقی میوفته ک تا آخر عمر یادتون نمیره یه نقطه ضعف بزرگی ک کتاب داشت(به نظر بنده حقیر) این بود ک شخصیت هایی ک از داستان به هر نحوی حذف میشدن ری اکشن خاصی به حذف اون شخصیت نداشتن بقیه شخصیت‌ها مثلا یه عضو خانواده حذف میشه ولی بجز دو سه تا دیالوگ هیچ جای دیگه پرداخته نمیشه و نمونه بارز این موضوع اتفاقیه ک تو تو هومرلند میوفته

رمانی بسیار عالی .ترجمه اقای اسکندری هم بسیار عالی و روان

به معنای واقعی یک شاهکار ادبی

واقعا در بهشت کتابخوان‌ها نشر مجید باید طبقه هفتم بشینه. قیمت چاپ 1403 مجید با قیمت چاپ 1402 بی کیفیت نگاه برابره.

کسی میدونه بخش هایی که در لذت متن این کتاب اومده کار کدوم مترجمه ؟