فهرست برترین رمان های تریلر

فهرست برترین رمان های تریلر

داستان های تریلر که آثاری سرشار از تعلیق و ماجراجویی هستند، مخاطبین را در دنیایی پر از هیجان غرق می کنند و به نظر می رسد میزان جذابیت آن ها، رابطه ی مستقیمی با افزایش سرعت تپش قلب مخاطبین دارد! بهترین رمان های تریلر همیشه پر از پیچ و خم های شوک آور، پایان های غافلگیرکننده و داستان هایی اسرارآمیز هستند و ذهن مخاطبین را تا مدت ها پس از پایان، به خود مشغول نگه می دارند. فهرست پیش رو، دربردارنده ی برترین رمان های تریلر است که از ترکیب فهرست های Goodreads و Penguin Random House به وجود آمده است.

نمایش فیلتر های جستجو
کتاب های فهرست برترین رمان های تریلر

دختری که با آتش بازی کرد


برنده ی جایزه ی بهترین کتاب معمایی گودریدز سال 2009

بیمار خاموش


برنده ی جایزه ی بهترین کتاب معمایی گودریدز سال 2019

خشکسالی


از پرفروش های نیویورک تایمز

چیزهای تیز


برنده جایزه «دگر»

فرشتگان و شیاطین


از پرفروش ترین کتاب های نیویورک تایمز

درون آب


3 هفته جزو لیست پرفروش ترین های نیویورک تایمز.

قتلگاه


برنده ی جایزه ی بری سال 1998

برزخ بی گناهان


جایزه پلیسی کتاب مارسی

پدرخوانده


جزو لیست پرفروش ترین های نیویورک تایمز

پستچی همیشه دوبار زنگ می زند


جزو لیست مدرن لایبرری (به انتخاب منتقدین)

دختری در قطار


برنده ی جایزه ی بهترین کتاب معمایی گودریدز سال 2015

تمام آن چه که هرگز به تو نگفتم


برنده ی جایزه ی کتاب ماساچوست سال 2015

یکی از ما دروغ می گوید


جزو لیست پرفروش ترین های نیویورک تایمز

ربه کا


برنده ی جایزه ی ملی کتاب آمریکا برای داستان سال 1938

سایه ی باد


برنده ی جایزه ی بهترین کتاب خارجی فرانسه 2004

زن همسایه


جزو لیست پرفروش ترین های نیویورک تایمز

دروغ های کوچک بزرگ


2 هفته جزو لیست پرفروش ترین های نیویورک تایمز.

دوزخ


برنده جایزه ی بهترین کتاب معمایی گودریدز سال 2013

×
دقیق تر بیابید
جوایز ادبی جهان
+ نمایش بیشتر
کمتر
ادبیات ملل
+ نمایش بیشتر
کمتر
مکاتب ادبی
+ نمایش بیشتر
کمتر
دسته بندی تاریخی
+ نمایش بیشتر
کمتر
انواع داستان
+ نمایش بیشتر
کمتر
کتاب های برگزیده
+ نمایش بیشتر
کمتر
دسته بندی موضوعی
+ نمایش بیشتر
کمتر
گروه سنی
+ نمایش بیشتر
کمتر
کتاب های مجموعه ای
+ نمایش بیشتر
کمتر
بیشتر بخوانید

آرزو، سرنوشت و قتل: «پستچی همیشه دو بار زنگ می زند»

«جیمز ام کین» داستان را با لحنی اعتراف گونه روایت می کند که باعث می شود عنصر تعلیق در جای جای اثرش به چشم آید