شاهکاری از تعلیق.
شناخته شده ترین اثر در میان شاهکارهای داستایفسکی.
رمانی که به شکلی باورنکردنی تأثیرگذار است.
قدرت فقط نصیب کسانی می شود که جرات کنند خم شوند و آن را به دقت بگیرند. فقط یک چیز مهم است: باید فقط جرات داشت. لازم بود بدانم که آیا من هم مانند همه ی مردم شپش هستم یا انسانم؟ آیا من می توانم از حد معین تجاوز کنم، یا نمی توانم؟ آیا جسارت این را دارم که خم شوم و آن چه را می خواهم، بردارم یا نه. آیا موجودی ترسو و بزدلم یا صاحب حق و اختیار هستم؟
قابل توجه است که بیشتر اشخاص نیکوکار و بنیانگذار اصول انسانیت، مردمانی بودند بی نهایت خونریز. همه، و نه اشخاص بزرگ، بلکه حتی آن هایی که فقط کمی بیرون از چهارچوب معمول هستند، یعنی حتی آن هایی که اندکی توانایی گفتن سخن نو را دارند، قاعدتا باید، بنا بر طبیعت خود، کم و بیش متجاوز باشند. اگر جز این باشد مشکل است آن ها از چهار دیوار خود به درآیند، و از ماندن در آن چهارچوب به خاطر طبع خود، نمی توانند راضی باشند.
هیچ چیز در دنیا دشوارتر از صمیمیت و صراحت واقعی نیست و هیچ چیز هم آسان تر از تملق بیجا وجود ندارد. اگر در صراحت و صمیمیت فقط جزو صدمین آن نادرست باشد، فورا ناموزونی مخصوصی به گوش می خورد و غوغایی به پا می شود. و اما اگر در تملق تمام اجزایش نادرست باشد، باز هم مطبوع است و نسبتا با لذت شنیده می شود. هر چند که لذتی خشن ایجاد کند، اما به هر حال با لذت شنیده می شود. و هر قدر که تملق نتراشیده و نخراشیده باشد، حتما لااقل نیمی از آن درست به نظر می آید. این در مورد تمام اشخاص، از هر طبقه و در هر سطح از تمدن که می خواهند باشند، فرقی نمی کند. در مورد اشخاص معمولی که جای خود را دارد.
جنایت، اخلاق، و احساس عذاب وجدان از اصلیترین دغدغه های «داستایفسکی» به شمار می آید.
رمان «یادداشت های زیرزمینی» با جملاتی مشهور از شخصیت اصلی در مورد خودش آغاز می شود: «من آدم مریضی هستم... من آدم کینهتوزی هستم. من آدم نفرتانگیزی هستم.»
«داستایفسکی» چه حقایقی را در مورد انسان ها آشکار کرد و چگونه به مسیر ادبیات، شکل و جهت داد؟
این مقایسه، با توجه به تعداد ترجمهها، سبب آشنایی بیشتر و بهتر با این شاهکار تاریخ ادبیات شده و در انتخاب ترجمهای که بیشتر میپسندید، کمکحالتان است.
در این مطلب قصد داریم به تعدادی از کتاب های کلاسیک کوتاه بپردازیم که انتخاب هایی عالی برای ورود به جهان آثار کلاسیک به شمار می آیند.
رمان های فلسفی، روایت هایی داستانی هستند که به شکل ویژه بر تم های فلسفی تمرکز دارند و از این موضوعات به منظور پیشبرد داستان خود بهره می برند.
در این مقاله قصد داریم به حقایقی مهم، جالب توجه و کوتاه درباره ی زندگی فئودور داستایفسکی بپردازیم.
بسیاری از نویسندگان و هنرمندان، از خواب ها و رویاهایشان در آثار خلاقانه ی خود استفاده می کنند
نویسندگان پرتعدادی در «ادبیات روسیه» ظهور کرده اند که ایده های ژرف، آثار ادبی و توانایی آن ها در داستان سرایی در طول زمان طنین انداز بوده است.
مطالعه ی فلسفه به منظور درک چگونگی تکامل ذهن و اندیشه ی بشر در طول زمان، اهمیت بسیاری دارد
«روانشناسی» برای بسیاری از نویسندگان، موهبتی بزرگ است و بینشی ارزشمند را درباره ی چگونگی کارکرد ذهن انسان به آن ها می بخشد.
«شبهای روشن» نیز مانند همهی شاهکارهای داستایفسکی، از منظری انسانی و روانشناسانه پرداخت شده است.
داستان های او، یکی از اصلی ترین پایه های ادبیات روسیه را تشکیل می دهند.
وقتی که آثار کلاسیک را مطالعه می کنید، در واقع در حال خواندن کتاب هایی هستید که نقشی اساسی در شکل گیری چگونگی نوشتن و خواندن ما در عصر حاضر داشته اند
هیچ ترجمه ای بی دلیل گرون نیست. اگر ترجمههای آتش برآب هزینه زیادی داره از ترجمه بینظیرش بگیرین تا وقتی کتاب رو دستتون میگیرید حال و هوای روسیه رو القا میکنه . ترجمه بینظیر با سبک فوق العاده خودشون از زبان روسی به صورت مستقیم
فقط اگه به نثر قدیمی علاقه دارید ترجمه مهری آهی رو بخونید. وگرنه کتاب براتون خسته کننده میشه.
سلام، دوستان لطفا بهترین ترجمه رو هم از لحاظ دقت برگردان و هم روان بودن متن (خوشخوان بودن) معرفی کنید.
اصغر رستگار 1000%، بی برو برگرد
بستگی دارد منظور شما از دقیق بودن چه چیزی باشد؛ اما همانطور که در چند پیام پایینتر گفتم، به نظرم بهترین ترجمهها در میان دو ترجمهٔ اصغر رستگار و احد علیقلیان قرار میگیرند. حالا باید خودتان بر اساس معیارهایی که برای انتخاب یک ترجمهٔ خوب دارید، بین این دو انتخاب کنید. ترجمهٔ اصغر رستگار برندهٔ جایزهٔ کتاب سال شده است (البته خوب بودن یک ترجمه صرفاً به دریافت جایزه نیست). این ترجمه روانتر و خوشخوانتر است، از ضربالمثلهای فارسی استفاده میکند و به زبان مقصد اهمیت زیادی میدهد؛ اما آیا این به معنای فاصله گرفتن مترجم از متن اصلی یا تغییر کامل لحن نویسنده است؟ مسلماً نه. همهٔ ترجمههای خوب این کتاب از چنین کارهایی پرهیز کردهاند، اما هرکدام به شیوهٔ خودشان. ترجمهٔ احد علیقلیان، در میان ترجمههای موجود، به زبان مبدأ وفادارتر است و لحن و سبک داستایفسکی را بهتر حفظ کرده؛ با این حال، ترجمهای خشک و سختخوان نیست. چند پیام پایینتر توضیحات مفصلتری دربارهٔ ترجمهها دادهام که اگر آنها را بخوانید، بهتر متوجه منظورم خواهید شد. اگر نقد یا نظری داشتید، خوشحال میشوم با من در میان بگذارید.
خانم مهری آهی
فقط اصغر رستگار. سمت مهری آهی نرید🙏
با تشکر از تمامی دوستان، ترجمهٔ جناب رستگار رو تهیه میکنم.
من با ترجمه اقای احد علیقلیان خوندم و راضی بودم کتاب فوق العاده ای بود ،اولین کتاب بلندی که از داستایفسکی خوندم همین کتابه و بشدت برام جذاب بود به کسانی که نخوندن پیشنهاد میشه.
به نظرم بهترین ترجمه برای اصغر رستگاره چون هم نثر روان و خیلی خوبی داره و هم پاورقیهای خوبی داره
نشر نگاه - ترجمه خوبی بود اما اگر کمتر از کلمات خیلی ایرانی مثل انشالله و ماشالله استفاده میکردند خیلی بهتر بود. در مورد کتاب کمی با اسپویل همراهه : نکتهای که شاید در نگاه اول سطحی به نظر برسه، اما توجه من رو در این کتاب جلب کرد، تأثیر فقر بر مسیر زندگی راسکولنیکف بود. فقر اونقدر بر زندگی و ذهنش سایه انداخته بود که حتی مسیر عادی پیشرفت، یعنی درس خوندن، رو هم ازش گرفته بود. وقتی از این مسیر خارج شد و خودش رو در مواجهه با واقعیت تلخ زندگی، بدون شغل و چشماندازی روشن دید، انگار تصمیم گرفت از راهی دیگه به رستگاری برسه؛ راهی فراانسانی که قرار بود شأن و ارزشش رو به خودش و بشریت ثابت کنه. «هدف من آنقدر مهم است که میتوانم برای رسیدن به آن، از هر وسیلهای استفاده کنم.» این طرز فکر رو در دنیای امروز هم بهوفور میبینیم؛ جایی که انسان، با توهم روشنبینی و برخورداری از جهانبینیای متفاوت، گاهی ابتداییترین حقوق انسانی رو زیر پا میذاره. وقتی راسکولنیکف به این فکر میکنه که دیگران هم خون ریختهاند و آدم کشتهاند، به نظرم مسئله فقط این نیست که میخواد کار خودش رو توجیه کنه؛ انگار میدونه که این اعمال در ذات خودشون نادرستاند، اما چون عاملانشون انسانهای بزرگی بودهاند و به اهداف والایی رسیدهاند، تصور میکنه میشه از خط قرمزهای اخلاقی عبور کرد. انگار بزرگی هدف میتونه هر وسیلهای رو توجیه کنه و موفقیت، گذشته رو تطهیر کنه. و شاید یکی از ترسناکترین جنبههای انسان همین باشه: اینکه چطور میتونه با اطمینان به برتری فکری و اخلاقی خودش، برای زیر پا گذاشتن ابتداییترین اصول انسانیت دلیل بتراشه. در کل این کتاب یکی از شاهکارهای ادبیات روس بود بنظرم
این کتاب رو با ترجمه اصغر رستگار خوندم،خیلى خوش خوان بود و واقعا لذت بردم.
ترجمه جناب اصغر رستگار هیچ ایرادی و نقصی نداره خیلی روان ترجمه شده هیچ گونه گنگی در ترجمه ایشون ندیدم واقعا خوشحال شدم ترجمه ایشون رو خوندم یکبار دیگه این کتاب رو خواهم خواند این بار ترجمه مرحوم مهری آهی رو میگیرم. در رده 1 ترجمه اصغر رستگار 2 مهری آهی 3 احمد علیقلیان 4 پرویز شهدی
نشر خوارزمی دیباچه نخونین اسپویل میشه بعد اتمام کتاب بخونین. عجب کتابی بود . داستایوفسکی با تبر میفته به جون قاتل درون ما
من از نشر خوارزمی خرید کردم کیفیت چاپ و ترجمه فوقالعاده هست رو دستش نیست نشر خوارزمی از لحاظ کیفیت
قسمتها نجومی رو هم بگید دیگه! میتوانست همین کیفیت رو با قیمت کمتر بده. با این قیمت هیچ ارزشی نداره
یک ماه پیش میخواستم از انتشارات خوارزمی بخرمش چون تعریفش رو خیلی شنیده بودم و قیمتش ۱ میلیون و خورده ای بود ، تا من پول جمع کردم شده دو تومن 😐 چخبره واقعا آدم یه کتاب هم نمیتونه بخونه انقدر که هرروز گرونتر میشه
ترجمه نشر نگاه نخرید که اصلا بدرد نمیخوره
میخواستم بدونم دلیل شما برای این نقد چیه؟
روان نیست کلمات انکار دونه دونه ترجمه شده
بهترین ترجمه آثار داستایفسکی خانم مهری آهی و آقای رستگار هستند.
سلام. کتاب نیازی به تعریف نداره! . بهترین کتابی هست که تابحال خوندم. اگر قصد خرید دارید به نظرم نر نگاه گزینه خوبی هست ، چراکه هم جنس کتابها بد نیست و هم کیفیت خوبه. نشر خارزمی با این قیمت ارزش خرید نداره.
«اسپویل نیست ولی اگه خیلی حساس هستید نخونید» خب تعریف و تمجید مثل من از اثری مثل جنایت و مکافات تقریباً بیمعنی هست.. اما نکتهای که خواستم اشاره کنم، ریتم و روال پذیرفتنی تحول و تغییر بود.. از ژرفای اومانیست و انسانمحوری به اعتلای اخلاق و حکمرانی وجدان..
ترجمهها رو مقایسه کردم و نتیجه رو خدمتتون میگم. سه ترجمه مطرحتر، یعنی اصغر رستگار (۱۳۷۹، نشر نگاه) از انگلیسی، مهری آهی (۱۳۴۳، نشر خوارزمی و گستره) از روسی و احد علیقلیان (۱۳۹۰–۱۳۹۲، نشر مرکز) از انگلیسی رو بررسی کردم. باید بر اساس معیارهایی که برای یک ترجمه خوب دارید، انتخاب کنید. ۱. ترجمه رستگار: فارسی خیلی بهتر و تمیزتری داره و نثر خوشخوانتر، روان و خواندنی هست. استفاده از ضربالمثلهای فارسی در کنار نثر امروزی. خود رستگار گفته ترجمه مهری آهی رو برای این اثر کافی و خوب ندانسته و برای همین دست به ترجمه زده. ۲. ترجمه مهری آهی: قدیمیترین ترجمه و از زبان اصلیه. ترجمهای نسبتاً وفادار با نثری رسمی، ادبی و کلاسیک. خواندنیه، اما کلمات قدیمی و کمکاربرد داره. ۳. ترجمه علیقلیان: با اینکه مهری آهی از زبان اصلی ترجمه کرده، اما طبق مقایسه من، علیقلیان به متن اصلی روسی نزدیکتره و ادبیات و لحنش به داستایفسکی نزدیکتره. ترجمه از نسخه معتبر انگلیسی انجام شده و چون ترجمه جدیدتریه، امروزی و نسبتاً روانه. در مجموع، باید بر اساس اولویت خودتون انتخاب کنید. اگر به زبان مقصد اهمیت بیشتری میدید، رستگار رو انتخاب کنید؛ و اگر به متن اصلی و لحن نویسنده اهمیت بیشتری میدید، علیقلیان (ترجمهای نزدیکتر به لحن نویسنده و امروزیتر) رو انتخاب کنید و اگر به ترجمه کلاسیک و از زبان ناصری توجه دارید مهری آهی (از زبان اصلی، ترجمهای کلاسیک، قدیمی و نسبتاً وفادار) رو انتخاب کنید. خودم رستگار رو ترجیح میدم و پیشنهادش میکنم اما در پلتفرم جستجو کنید و چند خط از هر ترجمه را بخوانید. اگر نقدی داشتید، خوشحال میشم بهم بگید. موفق باشید.
من ترجمه خانم آهی رو خوندم و راستش نتونستم ارتباط برقرار کنم. نثر کتاب به شدت کند و خسته کننده است و از ادبیاتی استفاده شده که حتی زمان ترجمه کتاب هم منسوخ شده بوده. این ترجمه برای کسانی مناسبه که از نثر قدیمی فارسی لذت میبرند و من جزئش نبودم. کتاب انتشارات خوارزمی خیلی کیفیت خوبی داره و جنس کاغذ مثل ابریشمه و حس فاخر بودن میده. از نظر داستان هم با اینکه کتابهای کوتاهتر داستایوفسکی رو خونده بودم ولی این کتاب اصلا شبیه کتابهای مدرن داستان خطی رو دنبال نمیکنه و اضافات بدون ربط به داستان اصلی خیلی زیاد داره(که البته این از ویژگیهای رمان کلاسیکه و علاقمندان خودش رو داره). در مجموع کتابی نبود که از خوندنش لذت ببرم و فقط چون خریده بودمش به زحمت تا آخر خوندم.
ترجمه خیلی تاثیر داره اگر میتونید یکبار با ترجمه اصغر رستگار بخوانید ببینید نظرتان چیست
درود دوستان بنده با ترجمه رستگار خواندم و گمان نمیکنم ترجمه آهی و علیقلیان هم بد باشد خواستم بگم خودتون رو درگیر این بازیهای انتشارات نکنید مخصوصا اگر میخواید برای کار غیر پژوهشی استفاده کنید یکی را بخوانید و لذت ببرید
سالها پیش از آنکه سینما نوآر به وجود بیاد "داستایفسکی" در داستان جنایت و مکافات از لحاظ بصری یم نوآر در ادبیات ساخته. هر لحظه که پیش میری، انگار داری یک فیلم میبینی، حیفه که کسی بمیره و قبل از مرگش این کتاب رو نخونده باشه. هر کی که این کتاب رو خونده، توصیه میکنم فیلمهای اقتباسی از این داستان رو نبینه، چون هیچ اقتباسی حق مطلب این شاهکار رو ادا نمیکنه.
در یک کلمه شاهکار بود
کدوم نشر و ترجمه رو داشتید؟
جنایت و موکافات برادران کارامازف یکی از بدتر در ترجمه الحمدلله داستایفسکی هم که ترجمه کرده داستایسکی